Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 7

കോര്‍ണറില്‍ കൂടിനിന്നിരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരുടെ നേരെ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അപ്പോഴാണ്‌ അറിയുന്നത് അവര്‍ തന്നെ നോട്ടം കൊണ്ട് കോരിക്കുടിക്കുകയാണ്. ആരെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ അറിയുന്നുണ്ടോ എന്നൊന്നും ഗൌനിക്കാതെ ഒരു നാണവുമില്ലാതെ നോക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തിടത്തൊക്കെ കണ്ണുകള്‍ പറിക്കാതെ നോക്കുകയാണ് അവര്‍. "എന്നാ ഒരു നോട്ടവാ അമ്മേ അവന്മാര്?" രാധികയും പറഞ്ഞു. രവിയേട്ടന്‍ അപ്പോള്‍ അവിടെവന്ന ഒരു സുഹൃത്തിനോട്‌ വ തോരാതെ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. "അതും നോക്കുന്നത് മുഖത്തേക്ക് ആണെങ്കില്‍ വേണ്ടില്ല..." രാധിക തുടര്‍ന്നു. അപ്പോള്‍ സന്ദീപ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "എന്തിനാ നോക്കുന്നെ?" രാധിക ചോദിച്ചു. "ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ? അമ്മേടെ അമ്മിഞ്ഞയിലേക്കാ അവന്മാര്‍ നോക്കുന്നെ." ഞാന്‍ അന്നേരം രാധികയെ ശാസിക്കുന്നതുപോലെ നോക്കി. "ഓ, ഇതൊക്കെ എന്ത്?" എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവള്‍ തിരിച്ച് എന്നെയും നോക്കി. പക്ഷെ സന്ദീപിന്‍റെ കമന്‍റ്റ് തന്നെ ശരിക്കും നാണിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. "അവമ്മാര് അമ്മേടെ അമ്മിഞ്ഞേലേക്ക് നോക്കിയേന് നീ കണ്ണിക്കടിച്ചിട്ട് കാര്യവില്ല പെണ്ണേ. എത്രേം പെട്ടെന്ന്‍ അമ്മേടെ അമ്മിഞ്ഞേടെയത്രേം വലുതാക്കാന്‍ നോക്ക് നീയും. എന്നാ നിന്നെയും നോക്കും അവന്മാര്‍." "നിര്‍ത്ത് പിള്ളേരെ," ലജ്ജയോടെയാണെങ്കിലും താന്‍ കുട്ടികളെ അന്ന് നിയന്ത്രിച്ചു. പിന്നെ അവര്‍ അത്തരം പരാമര്‍ശങ്ങളൊന്നും നടത്തിയില്ല. കുട്ടികളോട് അത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ ഒക്കെ വളരെ തുറന്ന്‍ സംസാരിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലം തനിക്കുള്ളതുകൊണ്ട് രാധികയോടോ സന്ദീപിനോടെ ഫോണില്‍ സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്ത് ലജ്ജിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. പക്ഷേ രാധികയ്ക്ക് രഘുവിനോട് കളിയ്ക്കാന്‍ താല്‍പ്പര്യം തോന്നിയപ്പോള്‍ താന്‍ അതിനു അനുമതികൊടുത്തത് തീരെ അസ്വാഭാവികമായി തോന്നുന്നു. രവിയേട്ടന്‍ ഇടയ്ക്കൊക്കെ കാണിച്ചു തരാറുള്ള അശ്ലീല സിനിമകളില്‍പ്പോലും ഇത്തരം സംഭവങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു സാധ്യതയുമില്ല. താന്‍ പൂര്‍ണ്ണ നഗ്നയായിക്കിടക്കുകയാണ്.