Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 7

പുഞ്ചിരിച്ചു. തന്‍റെ വിരിഞ്ഞ രോമങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ മാറിടവും ബാലിഷ്ട്ടമായ കൈ കാല്‍ മസിലുകളും തലോടി സ്വയം തൃപ്തനായി. പിന്നെ അവന്‍ അരക്കെട്ടില്‍ വിറച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന, താന്‍ അരക്കൂട്ടിലിട്ട് വളര്‍ത്തിവലുതാക്കിയ വളര്‍ത്തു മൃഗത്തെ നോക്കി. യെസ്. നന്നായി വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. നല്ല തടിച്ചുകൊഴുത്ത്, നീളം വെച്ച്, എത്ര കഠിനജോലി ചെയ്താലും തളരാത്ത പരുവത്തില്‍ തന്‍റെ അരുമ മൃഗം പൊക്കിളില്‍ വരെയെത്തിനോക്കി വിറഞ്ഞു വിതുമ്പുകയാണ്. എന്നെ ഒന്ന് തലോടൂ. എന്നെ ഒന്ന് ചേര്‍ത്തുപിടിക്കൂ. എന്നെ ഒന്ന് ലാളിക്കൂ. ആ കൈകളില്‍ എന്നെ ഒന്നെടുക്കൂ. രഘു തന്‍റെ അരുമയായ വളര്‍ത്തുമൃഗത്തിന്‍റെ സ്വരം കേട്ടു. മലര്‍ന്നു കിടന്ന് അവന്‍ തന്‍റെ ഉരുക്കുമാംസപിണ്ഡത്തെ ഒന്ന് അമര്‍ത്തി തഴുകി. "ങ്ങ്ഹാവൂ... എന്‍റെ അമ്മേ..." അവന്‍റെ പിളര്‍ന്ന അധരത്തില്‍ നിന്ന് സുഖമുള്ള ഒരു രോദനം ഒഴുകി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവന്‍ വായ്‌ അടച്ചു. തൊട്ടപ്പുറത്തെ മുറിയില്‍ രാധിക ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്. അവള്‍ എഴുന്നേറ്റാല്‍ താന്‍ എന്ത് ചെയ്യുകയാണെന്ന്‍ മനസ്സിലാകും. അതാണവളുടെ പ്രായം. അതുകൊണ്ട് രഘുരാമ, കണ്ട്രോള്‍ മാന്‍! അവന്‍ സ്വയം ശാസിച്ചു. അശ്വതിയെ ഓര്‍ത്തു. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് തെറ്റിക്കുന്ന പുഞ്ചിരി ഓര്‍ത്തു. അരക്കെട്ടിലെ പ്രണയമാംസപിണ്ഡം വീണ്ടും ദൃഡമായി അപ്പോള്‍. അവളുടെ തലമുടിയില്‍ നിന്ന്‍ വരുന്ന സുഗന്ധം അറിഞ്ഞു. അവളുടെ നീള്‍മിഴികളിലെ വജ്രഭാവം ഓര്‍ത്തു. അവളുടെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളുടെ വശ്യഭംഗിയോര്‍ത്തു. അരക്കെട്ടിലെ പ്രണയയന്ത്രം അപ്പോള്‍ വീണ്ടും വിറപൂണ്ടു. അവന്‍റെ കൈകള്‍ പ്രണയദണ്‍ഡിനെ വീണ്ടും ആശ്ലേഷിച്ചു. അതിലെ പിടിമുറുകി. വേഗത കൂടി. അശ്വതിയുടെ ശരീരത്തിലെ മദഭരമായ ബാക്കി ശരീരഭാഗങ്ങള്‍ എച്ച് ഡി ക്വാളിറ്റിയില്‍ കാണുന്നതിനു വേണ്ടി അവന്‍ കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കിയടച്ചു. സ്വയംഭോഗത്തിന്‍റെ സുഖത്തേരില്‍ എത്രനേരം