Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 10
..അത് ..." അവള്‍ അവന്‍റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടി. "അതെങ്ങനെയാ...രാധികേടെ ..അവള്‍ടെ പൂറ്റില്‍ കേറീത്? ഈശ്വരാ ...അവളിപ്പം ജീവനോടെയുണ്ടോ മോനേ?" അവന്‍റെ ദേഹത്തുനിന്ന്‍ കണ്ണുകള്‍ മാറ്റാന്‍ അവള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. പുരുഷന്‍റെ ദേഹത്തിന് ഇത്ര സൌന്ദര്യമോ? ചെത്തിയുണ്ടാക്കിയ ഒരു ശില്‍പ്പപൂര്‍ണ്ണത അവന്‍റെ ഇരുനിറമുള്ള ശരീരഭംഗിയില്‍ അവള്‍ കണ്ടു. ഒരു ഗ്രീക്ക് ശില്‍പ്പം പോലെ. കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കേ തന്‍റെ പൂറില്‍ അസഹ്യമായ ചൊറിച്ചില്‍ അവള്‍ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. "മോനേ." "എന്താടീ?" "എനിക്കും മോനെപ്പോലെ തുണിയൊന്നുമില്ലാതെ..." "അഴിച്ചു കളയെടീ കാണട്ടെ നിന്‍റെ തൊടേം ചന്തീം പൂറുമൊക്കെ." "വാ നമുക്ക് പുറത്തു കടക്കാം. പുറത്ത് നല്ല നിലാവുണ്ട്. നമ്മക്ക് ശരിക്കും പരസ്പരം കാണാം. ഓട്ടോയില്‍ ശരിക്ക് ഇരിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. നല്ല പുല്ലുണ്ട്. അവിടെയിരിക്കാം." "അഴിക്കെടീ." പുറത്തുകടന്നയുടനെ രഘു അശ്വതിയോട്‌ പറഞ്ഞു. അത് കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം പിശാച് ബാധിച്ച വേഗതയില്‍ അശ്വതി സാരിക്കുത്ത് അരയില്‍ നിന്നഴിച്ചു. അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ അടിപ്പാവാട മാത്രമായി മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. പിന്നെ അവള്‍ പാവാടചരടില്‍ കൈവെച്ചു. അവന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അധരം കടിച്ചമര്‍ത്തി അവള്‍ പാവാടയഴിച്ചു. രഘുവിന്‍റെ അദ്ഭുതം ഒരമര്‍ത്തിയ നിശ്വാസമായി പുറത്തുവന്നു. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ന്നുവളര്‍ന്നു. "എന്താ മോനേ?" അവന്‍റെ അദ്ഭുതഭാവത്തിലേക്ക് നോക്കി അവള്‍ ചോദിച്ചു. ചോദ്യം അവന്‍ കേട്ടില്ല. ഷഡ്ഢി മാത്രം ധരിച്ച് തന്‍റെ മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ദിവ്യരൂപത്തെ ആരാധനയോടെ, ഭക്തിയോടെ, അടങ്ങാത്ത ആസക്തിയോടെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു അവന്‍. "മോനേ.." അവള്‍ വീണ്ടും വിളിച്ചു. "അരുത്!" അവന്‍ പതിയെ പറഞ്ഞു. "പതുക്കെ ചേച്ചി ...ശബ്ദമുണ്ടാക്കല്ലേ...അല്‍പ്പം കൂടിയുറങ്ങട്ടെ ഞാന്‍. ഈ സ്വപ്നം അല്‍പ്പം കൂടിയൊന്ന്‍ കണ്ടോട്ടെ. ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ ഉണരും. ഇപ്പോള്‍
💬 Comments
View all comments