Chapter Title : അശ്വതിയുടെ കഥ 10

സ്നേഹമുള്ള പെണ്ണാണ്," പാദങ്ങള്‍ പരസ്പരം നാഗങ്ങളെപ്പോലെ ഇടയ്ക്ക് പിണച്ചും അഴിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കെ അവന്‍ പറഞ്ഞു. "ആ പ്രായം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ കാമം കൊടുമ്പിരികൊള്ളുന്ന പ്രായവാ. എന്നോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം. ഫിലിപ്പില്‍ നിന്ന്‍ രക്ഷിച്ചേന്‍റെ..അതാ ചേച്ചി. പഠനമൊക്കെ കഴിയുമ്പോള്‍, കാര്യഗൌരവമുണ്ടാകുമ്പോള്‍, കുറെക്കൂടി ലോകവിവരമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ അതൊക്കെ മാറും." "എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല മോനേ. അവള്‍ അറിഞ്ഞ ആദ്യപുരുഷന്‍ നീയല്ലേ? അവള്‍ക്ക് നിന്നെ മറക്കാന്‍ പറ്റില്ല." "അങ്ങനെയായാല്‍...?" മേശക്കടിയിലൂടെഅശ്വതിയുടെ ഇടതുകൈയുടെ ചലനം ശ്രദ്ധിച്ച് അവന്‍ ചോദിച്ചു. "അങ്ങനെയായാല്‍ മോന്‍ അവളെ കല്യാണം കഴിക്കണം." "ചേച്ചീ!" രഘു അന്ധാളിപ്പോടെ വിളിച്ചു. "എന്താ കണ്ണ് മിഴിക്കുന്നെ? വീണ്ടും മേല്‍ജാതി കീഴ്ജാതിയൊക്കെ തലക്കകത്ത് കയറിയോ?" "അല്ല, അതല്ല," അശ്വതിയുടെ കൈ വീണ്ടും മേശക്കടിയില്‍ അനങ്ങുന്നത് കണ്ട്‌ അവന്‍ പറഞ്ഞു. "ചേച്ചി എന്നെ ഇതുപോലെയൊക്കെ...അമ്മയായിട്ടും രാധികയെ എന്നെ എല്പ്പിക്കുവാന്‍ ...അതോര്‍ത്ത്..." "അത് പോട്ടെ. അതൊക്കെ കുറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള കാര്യങ്ങളല്ലേ?" മേശക്കടിയില്‍ ഇരുവരുടെയും പാദങ്ങള്‍ പാമ്പുകള്‍ ഇണചേരുന്നതുപോലെ പിണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്ത് അസ്തമയ വെളിച്ചത്തിനു മേല്‍ നഗരം കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയായി. "മോനെന്നോട് പ്രണയമാണെന്നല്ലേ പറഞ്ഞെ? അപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഡോക്ട്ടറുമായുള്ള ബന്ധം, അത് കേട്ടിട്ട്...മോനോന്നും തോന്നുന്നില്ലേ? ഒരാള്‍ പ്രേമത്തിലാവുമ്പോള്‍ പ്രണയിനി മറ്റാരെയെങ്കിലും നോക്കിയാല്‍പ്പോലും പ്രശ്നമല്ലേ? അപ്പോള്‍ ....?" "ഓകേ, ഞാന്‍ തിരിച്ച് ചേച്ചിയോട് ചോദിക്കാം. ചേച്ചിക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ?" "എന്‍റെ ജീവനാണ് നീ." "അതില്‍ പ്രണയമില്ലേ?" "മുഴുവന്‍ പ്രണയമാണ്." "എന്നിട്ട് രാധികയെ ഞാന്‍ ചെയ്തെന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്ത് തോന്നി? മറ്റു പെണ്‍കുട്ടികളുമായുള്ള എന്‍റെ ബന്ധങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞപ്പോഴും?" "അതൊന്നും എനിക്ക് പ്രശ്നമല്ല," മേശക്കടിയില്‍ കൈയുടെ ചലനം കൂടുന്നത് രഘു കണ്ടു. "മോന് ആരെവേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം. ആരെയും