Chapter Title : അശ്വതിയുടെ നിഷിദ്ധകാലം 2 [ആദിദേവ്]
ശ്ശോ… ‘ഇത്’ ചേച്ചി…..
ഞാൻ: എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞാ കാണിച്ചു തരാം.
“ചേച്ചിയുടെ അമ്മിഞ്ഞ” രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: ആഹാ… അപ്പോൾ അറിയാം അല്ലെ. അല്ല… അപ്പോ അമ്മേടെ അമ്മിഞ്ഞ കാണാനും ആഗ്രഹം ഉണ്ടോ?
കണ്ണൻ: അതെന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ?
ഞാൻ: എന്നെ നോക്കാറുള്ളപോലെ അമ്മേടെയും നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടല്ലോ.
അവർ പിന്നെയും മൗനമായി.
ഞാൻ: ഹാ.. പറയെടാ…. ചേച്ചി ആരോടും പറയില്ല.
കണ്ണൻ: ശരിക്കും….
ഞാൻ: ഇല്ല… സത്യം…. എന്നാൽ പറ.
കണ്ണൻ: ഉണ്ട് ചേച്ചി.. ഞങ്ങൾ കാണാറുണ്ട്.
ഞാൻ: കാണാറുണ്ടെന്നോ നോക്കാറുണ്ടെന്നോ?
ഉണ്ണി: ശ്ശോ…. ഈ ചേച്ചി….
ഞാൻ: ഹാ… പറയെടാ കുട്ടാ….
കണ്ണൻ: നോക്കാറുണ്ട് ചേച്ചി.
ഞാൻ: എങ്ങനെ?
കണ്ണൻ: അലക്കുമ്പോളും അടിച്ചുവാരുമ്പോളും പിന്നെ നിലം തുടക്കുമ്പോളും.
ഞാൻ: എന്നിട്ട് എന്താ തോന്നാ?
ഉണ്ണി: നല്ല വലുപ്പം ഉണ്ട് അതിന്.
ഞാൻ: പിന്നെ എന്താ നിങ്ങൾക്ക് തോന്നാ?
ഉണ്ണി: അറിയില്ല ചേച്ചി, നല്ല രസമാ അത് നോക്കുമ്പോൾ.
ഞാൻ: ആഹാ…. ശരി…. ഇനി ഉറങ്ങിക്കോ.
കണ്ണൻ: അല്ല… അപ്പോൾ ചേച്ചി കാണിച്ചു തരാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്?
ഞാൻ: എൻ്റെ വലിപ്പം ഇല്ല. കാണാനും രസമില്ല. പിന്നെ എന്തിനാ കാണുന്നെ.
ഉണ്ണി: ചേച്ചിടെ…..നല്ല രസമുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ….. ഞങ്ങൾ നോക്കുന്നത്.
അവൻ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
ഞാൻ: ആഹാ… അങ്ങനെയാണോ?
കണ്ണൻ: ചേച്ചി, കാണിച്ചു തരുമോ?
ഞാൻ: മ്മ്….. പക്ഷെ ആരോടും പറയരുത് കേട്ടോ.
“ഇല്ല,” അവർ ഒറ്റ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ കിടയിൽ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ഇറങ്ങി നിലത്തു നിന്നു. പെറ്റിക്കോട്ട് ഊരാൻ താഴെനിന്ന് അത് പൊക്കി തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവരെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
ഞാൻ: ആരോടും പറയരുത് കേട്ടോ. അമ്മയെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാ നമ്മളെ വെച്ചേക്കില്ല.
ഉണ്ണി: ഇല്ല ചേച്ചി…..
ഞാൻ ഒറ്റ വലിക്ക് പെറ്റിക്കോട്ട് ഊരി നിലത്തിട്ടു. കണ്ണാടിയിൽ കൂടി നോക്കുമ്പോൾ രണ്ട് പേരും എൻ്റെ പുറവും ഇടുപ്പുമെല്ലാം നല്ലോണം നോക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ: കണ്ണാ….. ഇത് ഊരണോ?
ബ്രയുടെ ഹുക്കിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ തല തിരിച്ചു അവരോടു ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: ഊരാല്ലേ….
അവർ
💬 Comments
View all comments