Chapter Title : അശ്വതിയുടെ നിഷിദ്ധകാലം 5 [ആദിദേവ്]

നല്ല സീൻ ആയിരുന്നു.

ഞാൻ: ആ.. മേമ്മ ഇങ്ങനെ സീനും പിടിച്ചു നടന്നോ. അവരെ കണ്ടോ, അവരുടെ കഴപ്പ് അവർ തീർക്കുന്നുണ്ട്. മേമ്മ ഇനി പാപ്പൻ വരുന്ന വരെ കാത്ത്‌ നിൽക്കണം.

സിന്ധു: ഹോ.. എനിക്ക് ആൺമക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നേൽ ഞാൻ പണ്ടേ ഇതൊക്കെ ചെയ്തേനെ.

ഞാൻ: അതിപ്പോ ഉണ്ണിയും കണ്ണനും അനന്തുവും എല്ലാം മക്കൾ പോലെ തന്നെയല്ലെ. അവരെ ആരേലും വളച്ചാൽ പോരായിരുന്നോ?

സിന്ധു: ആ… ഇനിയിപ്പോ എന്ത് നോക്കാൻ. അച്ചു പൊക്കോ, ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ.

ഞാൻ: അല്ലാ.. രേവതിയും രാതികയും എവിടാ?

സിന്ധു: അവർ ആതിരയുടെ കൂടെ ആ തോട്ടു വക്കത്ത് പോവാന്ന് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: എന്നിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.

സിന്ധു: ഇല്ലേ…. ആവോ…. എനിക്ക് അറിയില്ല. അല്ലാ… അച്ചു പോണില്ലേ?

ഞാൻ: അതെന്താ മേമ്മേ എന്നെ പറഞ്ഞു വിടാൻ ഇത്രയും തിരക്ക്?

ഞാൻ ഒരു കള്ള നോട്ടത്തോടെ മേമ്മയോട് ചോദിച്ചു.

സിന്ധു: അതെന്താടി ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ?

ഞാൻ: ഇനി എന്നെ പറഞ്ഞു വിട്ട് മുന്ന് ഞാൻ കണ്ടപോലെ എന്തേലും പരിപാടി ഒപ്പിക്കാനാണോ?

സിന്ധു: ഒന്ന് പോയെടി പെണ്ണെ. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അങ്ങനെ എന്ന് കരുതിക്കോ.

ഞാൻ: എൻ്റെ വല്ല സഹായവും വേണോ മേമ്മേ?

സിന്ധു: ഹോ…. നിൻ്റെ എന്ത് സഹായം.

ഞാൻ: എൻ്റെ കയ്യിലും വിരലുകൾ ഉണ്ട്. പിന്നെ നാക്കിന് നല്ല നീളവും.

സിന്ധു: അയ്യേ…. നീ ആള് കൊള്ളാലോ.

ഞാൻ: ആ.. വേണേൽ മതി.

സിന്ധു: ആഹാ… പറയണ കേട്ടിട്ട് നല്ല എക്സ്പീരിയൻസ് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.

ഞാൻ: എന്നെ പോലെ മേമ്മേടെ മക്കൾക്കും