Chapter Title : അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ രഹസ്യം [CA Topper]

അമ്മ നടന്നു വരുന്നു. വീട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വല്ല പലഹാരവുമായിരിക്കും.

"സ്വാതി... മോളേ അകത്തുണ്ടോ?" രാധാമണി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിവന്നു.

സ്വാതി ധൃതിയിൽ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു. ലൂസായ ഒരു കടും ചുവപ്പ് നൈറ്റിയായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. വീട്ടിൽ തനിച്ചായതുകൊണ്ട് അവൾ തികച്ചും കംഫർട്ടബിൾ ആയിരുന്നു.

"ആഹ് അമ്മേ... വാ, അകത്തേക്ക് ഇരിക്ക്. ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇന്ന് അമ്മയെ കാണില്ലെന്ന്," സ്വാതി അവരെ ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് ഇരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ വെറുതെ ഈ കൊഴുക്കട്ട ഉണ്ടാക്കിയപ്പോൾ നിനക്ക് തരാമെന്ന് കരുതി പോന്നതാ. നീ എന്താ രാവിലെ മുഖമൊക്കെ ഒരുമാതിരി ഇരിക്കുന്നത്? ഉറക്കമൊന്നും ശരിയായില്ലേ?" രാധാമണി പാത്രം ടേബിളിൽ വെച്ച് സ്വാതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

സ്വാതി സോഫയുടെ അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് പതിയെ ഇരുന്നു. നൈറ്റി അല്പം നീങ്ങി അവളുടെ തുടകളുടെ വടിവ് പുറത്തുകാണാമായിരുന്നു. രാധാമണിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചമ്മൽ തോന്നി. അവൾ വിരലുകൾ പരസ്പരം കോർത്തുപിടിച്ച്, താഴേക്ക് നോക്കി ഒന്നു മടിച്ചുനിന്നു.

"അത്... അമ്മേ... ഞാൻ വെറുതെ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ വിചാരിക്കുകയായിരുന്നു," സ്വാതിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നേരിയ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ചുവപ്പും നാണവും പടർന്നു.

"എന്താ മോളേ? നീ ഇങ്ങനെ മടിച്ചു നിൽക്കാതെ കാര്യം പറ," രാധാമണി അവളുടെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് അരികിലേക്ക് അല്പം നീങ്ങിയിരുന്നു.

"അത്... ഇന്നലെ അമ്മ പറഞ്ഞില്ലേ... ജയേട്ടന്റെ ആ അടച്ചിട്ട വീടിനെക്കുറിച്ച്..." സ്വാതി തികഞ്ഞ ചമ്മലോടെ, കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ച് പതിയെ ചോദിച്ചു. "ജയേട്ടൻ... ജയേട്ടൻ ശരിക്കും അമ്മയോട് എന്നെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും കൂടുതൽ പറഞ്ഞിരുന്നോ? അതോ വെറുതെ തമാശയ്ക്ക് ചോദിച്ചതാണോ?"

സ്വാതിയുടെ ആ ചോദ്യവും അവളുടെ മുഖത്തെ നാണവും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ രാധാമണിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. അവൾ ഒരു വലിയ ചിരിയോടെ സ്വാതിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

"ഓഹോ... അപ്പൊ മോളുടെ മനസ്സിലും ജയേട്ടൻ കേറിപ്പറ്റി അല്ലേ? ഞാൻ വിചാരിച്ചു നിനക്ക് പുള്ളിയോട് ദേഷ്യം തോന്നിക്കാണുമെന്ന്," രാധാമണി ഒളിച്ചുകടത്തി ഒരു നോട്ടം നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഏയ്... ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല അമ്മേ. എനിക്ക്... എനിക്ക് പുള്ളി സംസാരിക്കുന്നതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത വശ്യത