Chapter Title : അടങ്ങാത്ത ദാഹം 3 [Achuabhi]

കഴിച്ചു കൈയ്യും കഴുകി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് വീണ്ടും ഷിഫാന മെസ്സേജ് ചെയ്തത്.

""കഴിച്ചോ …………😊😊""

""കഴിച്ചല്ലോ....☺️""

""ഓഹോ.. വയറു നിറച്ചു കഴിച്ചോ😛""

""ആഹ്ഹ കഴിച്ചു മേഡം😋""

""എങ്കില് സമ്മാനം താ വേഗം😬😬""

""അതൊക്കെ റെഡിയാണ്.😊😊
പക്ഷെ എന്റെ മോള് എല്ലാവരും ഉറങ്ങുന്നത് വരെയൊന്നു വെയിറ്റ് ചെയ്..""

""അതെന്തിനാ.🤔🤔""

""അതൊക്കെയുണ്ട്....
നമ്മള് മാത്രം ഉള്ളിടത്തു വേറെ ആരും വരുന്നത് എനിക്കിഷ്ട്ടമല്ല.😎""

""അങ്ങനെയാണോ.?
എങ്കിൽ ഞാൻ എത്രനേരം വേണേലും വെയിറ്റ് ചെയ്യാം പോരെ.😚😚""

""മ്മ്മ്..... ""

""ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ എങ്കില്.?""

""എന്താണ്..??""

""അല്ല നമ്മൾ ഇതുവരെയും കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ..
ഇനി എന്നെ കാണുമ്പോൾ ഇതൊന്നും വേണ്ട എന്ന് വല്ലതും തോന്നുമോ.😛😛""

""ആഹ് തോന്നും....
ഒന്ന് പോയെടി നീ.. ഇങ്ങനെയുള്ള സംസാരം കേൾക്കുന്നതെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടമല്ല🤛👊""

""ആണോ..? എങ്കിൽ ചോദിക്കില്ല.
എന്നാലും എന്ത് സമ്മാനം ആണ് എനിക്ക് തരുന്നത്.🤔""

""വേറെ ഒന്നും തന്നില്ലെങ്കിലും കൈയ്യിൽ ഒരു കടി ഞാൻ തരുന്നുണ്ട് നിനക്ക്.😂😂""

""അയ്യടാ....
ദേ , ഇങ്ങനെ വെയിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കാൻ എന്ത് രാസമാണെന്നോ.😊""

""അച്ചോടാ പെണ്ണ് വല്ലാത്ത ത്രില്ലിൽ ആണല്ലോ...""

""സത്യമാണ്... എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഉണ്ടാകുന്നത്
ആദ്യമായാണ് 😘😘""

""വെറുതെയല്ല....
ദേ, തമ്മില് കണ്ടിട്ട് വേഗം പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ മാത്രം പറയരുത് എന്നോട്.😉😉""

""എന്താ നോക്കി ഇരിക്കാൻ ആണോ.😜
ഞാനായിട്ട് പറയില്ല കെട്ടോ.""

""പറഞ്ഞാൽ കൊല്ലും ഞാൻ...☺️☺️""

""അയ്യടാ എന്നെ കൊല്ലാൻ ഇഷ്ടമാണോ.??

""കൊല്ലാൻ ഇഷ്ട്ടമല്ല...
സ്നേഹിക്കാൻ ഇഷ്ട്ടമാണ്.😚😉""

""ഹ്മ്മ്മ്മ് ഉവ്വേ....
കാണുമ്പോൾ അറിയാം എന്താണെന്ന്.""
രണ്ടുപേരും കളിയും തമാശയുമൊക്കെയായി സംസാരിച്ചിരുന്നു സമയം മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയതേ അറിഞ്ഞില്ലായിരുന്നു.
പത്തുമണി ആയതും വീടിനു പുറത്തും