Chapter Title : അടങ്ങാത്ത ദാഹം 2 [Achuabhi]

കൈ അവളുടെ തോളിലൂടെ താഴേക്കിറങ്ങി മുലയിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....

"""മാഷ് മുലകൊതിയനാണോ...??""

""കറവ ഉള്ള അകിടല്ലെടി അമ്പിളി നിനക്ക്...
എത്ര പിടിച്ചാലും ഊമ്പിയാലും കൊതിതീരില്ല.""

""എങ്കിലൊന്നു നിൽക്കെന്റെ മാഷേ....."" അവൾ മുന്നിലേക്ക് കയറി നൈറ്റിയുടെ സിപ് തുറന്നിട്ട് ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ കിടന്ന മുലയെ വലിച്ചു പുറത്തേക്കിട്ടുകൊണ്ടു അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചടുപ്പിച്ചു.
""ഇച്ചിരി കുടിക്കേന്റെ മാഷേ...
ആ ക്ഷീണമൊക്കെയൊന്ന് മാറട്ടെ.""

അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി നിന്ന്.. നിമിഷങ്ങളോളം മുലയും കുടിച്ചു രണ്ടുപേരും രണ്ടുവഴിക്കായി പിരിഞ്ഞു.

___________________________

@achuabhi007 telegram

ദിവസങ്ങൾ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.………………

ശനിയും ഞായറും അവധി ആയതിനാൽ കഴപ്പുകയറി നടന്ന ഷംലത്തിനെ ഇക്ക വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്ത സമയങ്ങളിൽ ഔട്ട്ഹൗസ്സിലേക്ക് വിളിച്ചു കയറ്റി മതിമറന്നു പണ്ണിയിരുന്നു.
ഉമ്മയ്ക്ക് കഴപ്പു മാറ്റാനാണ് നേരമെങ്കിൽ മകൾ ഷിഫാനയ്ക്ക് ലെറ്ററുകൾ എഴുതാനായിരുന്നു താല്പര്യം. മറുപടികൾ എഴുതി എഴുതി അജുവും ഷിഫാനയും വല്ലാതെ അടുത്തിരുന്നു അപ്പോഴേക്കും....

രാവിലെ സ്കൂളിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി അവൾ എഴുതിവെച്ച ലെറ്ററും എടുത്തുകൊണ്ടായിരുന്നു അവൻ പോയത്.

"" ഹായ് ചേട്ടാ ……………
ഇന്നലെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിട്ടു അനക്കമൊന്നും കേട്ടില്ലല്ലോ. ഇടയ്ക്കെങ്കിലും എന്റെ ജനലിന്റെ അരികിൽ വന്നു കൊട്ടുമെന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു കെട്ടോ...
പിന്നെ, മൂന്നാലു ദിവസം മുൻപ് നമ്പർ ഒക്കെ തരാമെന്നു വീമ്പു പറഞ്ഞിട്ട് എന്തായി...?
പേടിയുണ്ടോ.??
പിന്നെ, വൈകിട്ട് വന്നു മറുപടി വയ്ക്കുമ്പോൾ ജനലിൽ മുട്ടൻ മറക്കല്ലേ......
കൂടെ ആളുണ്ടെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഒരു രസമല്ലേ..""

അജു വായിച്ചു പേപ്പർ മടക്കി പോക്കറ്റിൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ ചുണ്ടിൽ ചെറു ചിരികൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.
"" അമ്പടികള്ളി.... അപ്പോൾ എന്നോട് ഒരു സ്നേഹമൊക്കെ ഉണ്ടല്ലേ.""

രാവിലത്തെ തണുപ്പുംകൊണ്ടു സ്കൂളിൽ എത്തുമ്പോൾ കഞ്ഞി പുരയിൽ മാത്രമായിരുന്നു ആളുണ്ടായിരുന്നു.
കുറച്ചുനേരം അവിടെ പോയിനിൽക്കാമെന്നും വിചാരിച്ചു ചെല്ലുമ്പോഴാണ് കണ്ണിനു കുളിർമ്മയേകുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ടത്. ഷംനയുടെ ഉമ്മ കൂടെ കാണുമെന്നുള്ള ചിന്തയിലാണ് പോയതെങ്കിലും ആ സമയം അവിടെ ഷംന മാത്രമേ ഉള്ളായിരുന്നു.

അവനെ കണ്ടതും അവളൊന്നു ചിരിച്ചു....
"" ആഹ്ഹ മാഷ് ഇന്നും നേരുത്തെ ആണല്ലോ.""

""നടന്നു വരണ്ടായോ ഷംനാ....
അതാ നേരുത്തെ ഇറങ്ങുന്നത്."" ഒരു സ്റ്റുളിൽ കാലും കവച്ചിരുന്നു