Chapter Title : അത്തർ മണമുള്ള രാത്രി [സ്പൾബർ]

പ്രിയയോടൊത്തുള്ള കളി രഘുവിന് നല്ല ഇഷ്ടമാണ്.. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെയല്ല.

വെറുതെ കിടന്ന് കൊടുത്താൽ മതി.. ചെയ്യാനുള്ളതൊക്കെ പ്രിയ ചെയ്യും.. മുഖത്തിരുന്ന് തീറ്റിക്കാനും, തേങ്ങാ പൊതിക്കാനുമാണ് പ്രിയക്കേറെ ഇഷ്ടം..

“ഹലോ… പ്രിയാ… “..

രഘു കോളെടുത്തു..

“ഹലോ…രഘുവേട്ടാ… ഓട്ടത്തിലാണോ… ?”..

“അല്ല… പ്രിയക്കെവിടേലും പോകാനുണ്ടോ…?”..

“ഇല്ല… പോകാനല്ല…രഘുവേട്ടന് വീട്ടിലേക്കൊന്ന് വരാൻ പറ്റോ…?”..

“ഇപ്പഴോ… ?”..

കുസൃതിയോടെയാണ് രഘു ചോദിച്ചത്..

“അയ്യടാ… അതിനല്ല… വേറൊരു കാര്യം പറയാനാ… “..

“ എന്നാ പറഞ്ഞോ…”..

“ അത്… ഫോണിലൂടെ പറയാൻ പറ്റില്ല രഘുവേട്ടാ…”..

“ഉം… ഞാൻ സ്റ്റാന്റിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയാ… പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ അവിടെയെത്താം… “..

പ്രിയ ഫോൺ വെച്ച് ജംഷീനയെ നോക്കി.. രഘുവിനെ പറ്റിയും തനിക്കവനുമായുളള ബന്ധവും ജംഷിയോട് പ്രിയ വിശദമായി പറഞ്ഞിരുന്നു.. ജംഷിയുടെ സമ്മതപ്രകാരം തന്നെയാണവൾ രഘുവിന് വിളിച്ചത്.. അതല്ലാതെ അവൾക്ക് വേറെ മാർഗമില്ലായിരുന്നു.. രഘു സഹായിക്കാനുണ്ടായാൽ ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാമെന്ന് പ്രിയക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു..

ജംഷിക്ക് രഘുവിനെ അറിയാം.. അറിയാമെന്ന് മാത്രമല്ല അവളുടെ ഭർത്താവ് സലീമിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ കൂടിയാണ് രഘു.. ജംഷീനക്ക് സ്കൂട്ടിയുണ്ടായത് കൊണ്ട് രഘുവിനെ ഇത് വരെ ഓട്ടം വിളിച്ചിട്ടില്ലാന്ന് മാത്രം.

രഘു ഇതറിയുന്നതിൽ ജംഷീനാക്ക് വലിയ പ്രയാസമുണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷേവേറെ നിവൃത്തിയില്ല.. പിന്നെ രഘു വിശ്വസ്ഥനാണെന്ന് പ്രിയ ഉറപ്പും  തന്നു..

പുറത്ത് ഓട്ടോ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് പ്രിയ എണീറ്റു.. ജംഷി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..

“പ്രിയേ… മുഴുവൻ സംസാരിച്ച് സംഗതി നടക്കുമെങ്കിൽ മാത്രം ആള് ഞാനാണെന്ന് പറഞ്ഞാ മതി… “..

കഠിനമായ മനോവേദനയോടെയാണ് ജംഷിയത് പറഞ്ഞത്.. ഈയൊരവസ്ഥ നേരിടേണ്ടി വന്നതിൽ അവൾ തീർത്തും തളർന്നിരുന്നു.. പ്രിയ തല കുലുക്കി പുറത്തേക്കിറങ്ങിപ്പോയി.. ജംഷി അവിടത്തന്നെ ഇരുന്നു..അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.. തന്റെ അവിഹിത ഗർഭം അലസിപ്പിക്കാൻ കൂട്ട് പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഭർത്താവിന്റെ കൂട്ടുകാരനെയാണ്.. ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ ഇത് തനിക്ക് വിനയായിത്തീരുമോന്ന് ജംഷി ശരിക്കും ഭയന്നു..

രഘു വിശ്വസ്ഥനാണെന്നാണ് പ്രിയ പറഞ്ഞത്..ആയിരിക്കാം..പക്ഷേ ഒരവസരം വന്നാൽ അയാളത് മുതലാക്കില്ലെന്ന് ആര് കണ്ടു.. താൻ പെട്ട് പോയ കുരുക്കോർത്ത് ജംഷി ഒറ്റക്കിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..രഘുവിനെ അറിയിക്കാൻ പോയത് മണ്ടത്തരമായോന്ന് പോലും അവൾക്ക് തോന്നി…

പക്ഷേ, വേറെന്തുണ്ട് വഴി..?..തന്നെ ഈ