Chapter Title : അത്ഭുത ബാലന്‍ വിഷ്ണു 7 [നിഷ]

പറയുമ്പോൾ വാസുവിന്റെ സ്വരവും മാറിയിരുന്നു.

നീ അങ്ങ് പോയെ ചോറുണ്ണാൻ സമയമായി അച്ഛന് ചോറ് കൊടുക്കട്ടെ?

അങ്ങനെ അച്ഛൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തിന്നണ്ട.

നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഒരുമിച്ച് തിന്നാം വാസു പറഞ്ഞു.

അതാണ് നല്ലത് സൗമ്യ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

എന്നാല്‍ മോളെ ചോറ് എടുത്തു വച്ചോ.

അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പാത്രങ്ങളെല്ലാം കഴുകി മേശപ്പുറത്ത് കൊണ്ടുവെച്ചു. എല്ലാവരും വന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.

അമ്മ അച്ഛനും മരുന്നു കൊടുക്കാനായി അകത്തേക്ക് പോയി.

വാസുവും സൗമ്യയും അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു.

വാസുവിന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട്. നിങ്ങൾ എന്നെ കളിയാക്കും അല്ലേ? ചിരിച്ചു.

പിന്നെ  ചേട്ടാ ഇന്ന് കാലത്ത് ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി!

എന്താ മോളു?

രാവിലെ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ മുമ്പിലായിരുന്നു പെട്ടത്. ചേച്ചി പറയുകയായിരുന്നു അവർക്ക് ഇന്നലെ ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇവിടെ അങ്ങനെ അർമാദിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന്. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഇതു കേട്ട് വാസു അയ്യേ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അന്തിച്ചു നിന്നു.

അതിന് ഞാനല്ലല്ലോ? നീയല്ലേ കിടന്നു കാറിയത്.

ഫുട്ബോൾ കളി കാണുന്ന മാതിരി ആയിരുന്നില്ലേ നിന്റെ ആവേശം.

ഹാ ഹാ ഹാ എന്ന് വാസു ചിരിച്ചു

വാസുവിനെ കട്ടിലിലേക്കു മറിച്ചിട്ട് അവന്റെ മേലെ കയറി  ഇരുന്നുകൊണ്ട് നെഞ്ചത്ത് രണ്ടു കൈകൊണ്ടും കുത്തികൊണ്ട്. നിങ്ങൾ അജ്ജാതി പണിയല്ല ചെയ്തത്.

അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ  ഒച്ച വച്ചത്.

അവൻ അവളെ അവന്റെ മേലെക്ക് വലിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ വച്ചു. ചേട്ടാ, അപ്പുറം അമ്മയും അച്ഛനും ഉണ്ട്. വാതിൽ അടച്ചിട്ടില്ല.

നീ വാതിൽ അടച്ചു വാ കുറച്ചുനേരം നമുക്ക് കിടക്കാം.

അവൾ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു വാതിൽ അടച്ചു അവന്റെ അടുത്തു കിടന്നു. രണ്ടുപേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിക്കൊണ്ട്. രണ്ടു രാത്രിയിലെ കഥകളും കൂട്ടുകാരികൾ പറഞ്ഞ കഥയും പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.

ഈ സമയം  രണ്ടുപേരുടെയും കൈകൾ അടങ്ങിയിരുന്നില്ല വാസു അവളുടെ പാവാടയുടെ മുകളിലൂടെ ചന്തിയിൽ പിടിച്ചമർത്തി കുണ്ടിത്തുളയിൽ വിരലമർത്തിയും പരസ്പരം ചുണ്ടുകൾചുംബിച്ചും ഊമ്പികൊണ്ടിരുന്നു. ഈ സമയം വാസുവിന്റെ കളിവീരന്‍ തലപ്പൊക്കാൻ തുടങ്ങി

അത് അവളുടെ കവക്കൂട്ടിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.

അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാമ്പ് തലപൊക്കി തുടങ്ങി