Chapter Title : അതീവം [Ajitha]

സംസാരിക്കാൻ ആരുമില്ല”

“ ആണോ “

“ അതുമാത്രമല്ല, നിന്റെ സംസാരരീതിയും എനിക്കിഷ്ടമാണ് “

“ സത്യമാണോ “

“ ഉം “

“എനിക്കതു കേട്ടാൽ മതി, ചേച്ചിടെ കൂടെ ഞാനുണ്ട് “

“ ഓഹോ, “

“ എന്താ ചേച്ചി ആക്കിയൊരു ‘ഓഹോ ‘ പറച്ചിൽ “

“ ഒന്നുമില്ലെന്റെ പൊന്നെ “

“ഹാ “

അങ്ങനെ ഒരു മാസം കടന്നു പോയി. എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് പോകുന്ന ദിവസം വന്നെത്തി. പോകുന്നതിനു മുൻപ് ശ്രീകുമാർ മാരിയെ വിളിച്ചു.

“ ഡാ, ഞാൻ എസ്റ്റേറ്റിലേക്ക് പോകുവാ “

“ ഞാനും വരാം സർ “

“ ആ best, അവന്മാർ നിന്നെ കാണേണ്ട താമസം, നിന്നെ ശെരിയാക്കും “

“ ഉം “

“ തല്ക്കാലം നീ ഇവിടെ നിൽക്ക്, ഇപ്പോൾ അവന്മാരുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്നു അറിയില്ല, ഞാനൊന്ന് നേരിട്ട് സംസാരിച്ചിട്ട് നോക്കാം “

“ ശെരി സർ “

“ എന്നാൽ ഞാൻ പോകട്ടെ, നിർമലെ ഞാനിറങ്ങുവാ “

നിർമല വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നോണ്ട് അയാൾ പോകുന്നതും നോക്കി നിന്നു.

“ ഡാ, വാ കഴിക്കാം “

അവൻ കിച്ചണിൽ വന്നു, അവനു ദോശ കൊടുത്തു അത് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൻ പുറം പണികൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ഉച്ചക്ക് അവനെ അവൾ കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചു അനക്കമൊന്നും ഇല്ല, അവൾ നേരെ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി. അവിടെങ്ങും ഇല്ല, അവൾ പറമ്പിലെ കാടു പിടിച്ചു കിടക്കുന്നിടത്തു നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ ഒരു ജട്ടി മാത്രം ഇട്ടോണ്ട് കാട് ചെത്തുകയാണ്,

അവൾ