Chapter Title : അതി ജീവിതൻ 3 [ലോഹിതൻ]

കാണുമ്പോൾ അറിയാം അടിയിൽ ഒന്നുമില്ലെന്ന്..

അവൾ ചന്ദ്രനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

" അച്ഛന് ബോറടിച്ചു കാണുമല്ലേ..
സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല.. ഞാൻ ചോറ് എടുത്തു വെയ്ക്കാം.. ബെന്നിച്ചനും വിശക്കാൻ തുടങ്ങി ക്കാണും.. "

" എനിക്ക് ബോറൊന്നും അടിച്ചില്ല.. നിങ്ങളുടെ ബഹളം മുഴുവനും വെളിയിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു..
ഞാൻ അതും കേട്ട് ഇരുന്നു.. "

"കുറേ നാളുകൂടിയല്ലേ അച്ഛാ.. അതാ ഞാൻ നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോയത്..
ബെന്നിച്ചൻ ആണെങ്കിൽ ഇക്കാര്യത്തിൽ ഒരു മയവും കാണിക്കാത്ത കാട്ടു കുതിരയാ..."

ഈ സമയത്ത് ഒരു കൈലി മാത്രം ഉടുത്തുകൊണ്ട് ബെന്നി അങ്ങോട്ട് വന്നു...

ചന്ദ്രൻ ഷർട്ട് ഇടാത്ത ശരീരം ആകെയൊന്നു നോക്കി..

ങ്ങും.. കാട്ടു കുതിര തന്നെ.. തന്റെ മരുമകൾക്ക് ഏറ്റ ജോഡി ഇവനാണ്..

വേണി ഊണ് വിളമ്പുമ്പോൾ ബെന്നി ചോദിച്ചു..

" അച്ഛൻ ഒറ്റക്കിരുന്നു മടുത്തുകാണും അല്ലേ.."

അപ്പോൾ വേണി പറഞ്ഞു..

" ഞാനും അങ്ങിനെയാ കരുതിയത് ബെന്നിച്ചാ.. പക്ഷേ അച്ഛൻ പറയുന്നത് നന്നായി ആസ്വദിച്ചു എന്നാണ്... "

അവൾ ബെന്നിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു കൊണ്ടാണ് അതു പറഞ്ഞത്...

" ആഹാ.. എന്നാൽ നമുക്ക് ചേട്ടനെ അകത്തേക്ക് വിളിക്കാരുന്നു.. "

അത് കേട്ട് വേണി ചിരിച്ചു..

" നീ എന്തിനാ വേണി ചിരിച്ചത്..? "

" ഹേയ് ഒന്നുമില്ല... അച്ഛൻ ആ മുറിയിൽ ഉണ്ടങ്കിൽ എങ്ങിനെയിരിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ ചിരിച്ചു പോയതാണ്.. "

" നീ ചിരിക്കേണ്ട വേണി.. ചേട്ടന് അങ്ങിനെ ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടങ്കിൽ നമ്മളല്ലേ അത് സാധിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടത്...

ചേട്ടാ ചേട്ടന് ആ റൂമിലേക്ക് വരണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടോ.. "

"ഓഹ്.. അങ്ങിനെയൊന്നും ഇല്ലന്നേ.. എന്തിനാ നിങ്ങളുടെ സ്വർഗത്തിൽ കട്ടുറുമ്പ് ആകുന്നത്.. "

മരുമകളുടെയും കാമുകന്റെയും സംസാരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എങ്കിലും തനിക്ക് അതിൽ വലിയ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തതുപോലെയാണ് ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞത്...

" ചേട്ടാ ഇത് ഇന്നു കൊണ്ട് തീരുന്ന കാര്യമല്ല.. ഒരു ദിവസത്തെ കളി കഴിഞ്ഞു പിരിയാനുള്ള ബന്ധമല്ല ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ളത്..
ഇനി മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും ഞാൻ ഇവിടെ വരും..

എപ്പോഴെങ്കിലും ചേട്ടന് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ സഹകരിക്കാൻ തോന്നിയാൽ