Chapter Title : അതി ജീവിതൻ 4 [ലോഹിതൻ]

വാത്സല്യവും തോന്നി...

" മോളേ നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചതല്ലേ.. നിനക്ക് അവനോട് അടുപ്പമൊന്നും അന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ലേ.. "

" പിന്നെ അവനോട് ഏത് പെണ്ണിനും തോന്നും അമ്മേ.. അവനോട് അടുത്തലും വീട്ടിൽ അച്ഛൻ സമ്മതിക്കില്ല.. അവൻ ക്രിസ്ത്യൻ അല്ലേ.. അതുകൊണ്ട് എന്റെ തോന്നലൊക്കെ ഞാൻ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി.. "

" മോൾക്ക് ഇപ്പോഴും ആ ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ഉണ്ടോ.. "

അമ്മായിയമ്മ തങ്ങൾ വെട്ടിയ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്ന് വേണിക്ക് മനസിലായി...

" ഓഹ്.. ഇനി ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് എന്താ കാര്യം അമ്മേ.. ഒരു കുഞ്ഞുമായി പേരിനൊരു ഭർത്താവും ആയി.. ബെന്നിച്ചൻ ആണെങ്കിൽ കല്യാണം പോലും കഴിക്കാതെ ചുള്ളനായി നടക്കുവല്ലേ.. "

" അതെന്താ മോളേ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്.. പേരിനൊരു ഭർത്താവെന്ന്.. പ്രസദുമായി നീ സന്തോഷമായിട്ടല്ലേ കഴിയുന്നത്.. "

"സന്തോഷത്തിന് കുറവൊന്നും ഇല്ലമ്മേ.. എന്നോട് വലിയ കാര്യമാ.. എന്തു ചോദിച്ചാലും വാങ്ങിത്തരും.. എവിടെ വേണേലും കൂട്ടികൊണ്ട് പോകും.. പക്ഷേ അതു മാത്രം മതിയോ അമ്മേ ഒരു പെണ്ണിന്.. "

" അപ്പോൾ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നും നടക്കുന്നില്ലേ.. "

വേണി അമ്മായിയമ്മയുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

" ഏട്ടന് താല്പര്യം ഇല്ലമ്മേ.. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചാൽ മാത്രം എന്തെങ്കിലും കാണിക്കും.. അതും നാക്ക് കൊണ്ട്... "

" ങ്ങും.. അച്ഛനെ പോലെ തന്നെ മകനും.. ഞാൻ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല മോളേ.. "

" ഇതൊക്കെ പുറത്ത് പറയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യമാണോ അമ്മേ.. അച്ഛന് കുറച്ചൊക്കെ അറിയാമെന്ന് തോന്നുന്നു... "

" മോളിതൊക്കെ ചന്ദ്രേട്ടനോട് പറഞ്ഞോ..? "

" ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ല.. അച്ഛൻ ഊഹിച്ചെടുത്തതായിരിക്കും.. "

അൽപനേരം എന്തോ ആലോചിക്കുന്ന പോലെ മൗനമായി നിന്ന ശേഷം കല്പന വേണിയോട് പറഞ്ഞു..

" മോളേ.. ഞാൻ നിന്നോട് ഇതൊക്കെ പറയാവുന്ന കാര്യമാണോ എന്നെനിക്ക് സംശയമുണ്ട്.. എന്നാലും പറയുകയാ.. എന്റെ സ്വന്തം മോളാണെങ്കിലും ഞാൻ ഇതുതന്നെ പറഞ്ഞു കൊടുക്കും..

ഭർതൃ സുഖം അനുഭവിക്കേണ്ട പ്രായമാണ് നിനക്ക്.. അവന് അത് തരാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ നീ വേറെ മാർഗം നോക്കണം.. ചന്ദ്രേട്ടന് അഞ്ചാറു വർഷമായി ബലം തീരെയില്ല..