Chapter Title : അതി ജീവിതൻ 3 [ലോഹിതൻ]

വേണിയുടെ വാക്കുകളിലെ പരിഹാസം അവന് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്.. പക്ഷേ പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.. പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല...

മാത്യു സാർ തെറിവിളിക്കുമ്പോൾ പരിഹസിക്കുമ്പോൾ തന്റെ പൗരുഷത്തെ കളയക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ കിട്ടുന്ന ഒരു അനുഭൂതി വേണിയുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നും കിട്ടുന്നുണ്ടന്ന് അവന് മനസിലായി...

സാരി ഉടുപ്പിച്ച ശേഷം അവളുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചില മെയ്ക്കപ്പ് സാധനങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്
മുഖവും മിനുക്കി..

ഗോൾഡ് കവറിങ്ങിന്റെ രണ്ട് റിങ്ങുകളും കാതിൽ തൂക്കിയ ശേഷം അവനെ പിടിച്ചു കണ്ണാടിക്ക് മുൻപിൽ നിർത്തി..

" ഏട്ടൻ നോക്കിയേ.. പെറ്റ അമ്മ പോലും ഇപ്പോൾ ഏട്ടനെ തിരിച്ചറിയില്ല.. എങ്ങിനെയുണ്ട് സൂപ്പറായില്ലേ..ഇനി ഒരു വിഗ്ഗ് കൂടി വെച്ചാൽ ആൺ കുട്ടികൾ പുറകിൽനിന്നും മാറില്ല.."

കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന രൂപത്തിലേക്ക് പ്രസാദ് അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി.. അത് താൻ തന്നെയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല..

" ഏട്ടാ.. എനിക്കിപ്പോൾ ഏട്ടാ എന്നല്ല ചേച്ചീ എന്ന് വിളിക്കാൻ തോന്നുകയാണ്..ഏട്ടനെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ഓർമ്മ വരുന്നത് എന്റെ കൂടെ കോളേജിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു രാഹുലിനെ ആണ്..
അവനെ എല്ലാവരും ചാന്തു പൊട്ട് എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.. ഒരുമാതിരി കുണ്ടിയും ആട്ടി താറാവിനെ പോലെയുള്ള നടത്തവും പിന്നെ ആൺകുട്ടികളുടെ അടുത്ത്‌ കുഴഞ്ഞാടിയുള്ള സംസാരവും എല്ലാം കൊണ്ടും അവനൊരു പ്രത്യേക കഥാ പാത്രമായിരുന്നു.."

" ഞാൻ അതുപോലെയൊന്നും അല്ല.. "

" അയ്യോ.. ഏട്ടൻ ചാന്തു പൊട്ട് ആണന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത് കെട്ടോ..
ഇനി ആയാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.. എന്റെ കൊച്ചിന്റെ അച്ഛനല്ലേ.. അല്ലേ.. "

പ്രസാദിന്റെ താടിയിൽ പിടിച്ചു കൊഞ്ചിക്കുന്ന പോലെയാണ് അവൾ അതു പറഞ്ഞത്..

"ഏട്ടാ ഇനി സെൽഫി എടുക്ക്..