Chapter Title : അതി ജീവിതൻ 4 [ലോഹിതൻ]

തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കില്ലായിരുന്നു.. അങ്ങിനെയുള്ളവൻ അമ്മയെ ഇടക്കിടക്ക് വിളിക്കണമെങ്കിൽ അമ്മയെ അത്രക്ക് ഇഷ്ടമായിട്ടുണ്ടാവും... "

വേണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് കല്പനക്ക് കുളിരു കോരി.. അവർക്ക് ബെന്നിയോട് കാമത്തിനൊപ്പം വാത്സല്യവും തോന്നി...

" മോളേ നിങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചതല്ലേ.. നിനക്ക് അവനോട് അടുപ്പമൊന്നും അന്ന് തോന്നിയിട്ടില്ലേ.. "

" പിന്നെ അവനോട് ഏത് പെണ്ണിനും തോന്നും അമ്മേ.. അവനോട് അടുത്തലും വീട്ടിൽ അച്ഛൻ സമ്മതിക്കില്ല.. അവൻ ക്രിസ്ത്യൻ അല്ലേ.. അതുകൊണ്ട് എന്റെ തോന്നലൊക്കെ ഞാൻ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി.. "

" മോൾക്ക് ഇപ്പോഴും ആ ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ഉണ്ടോ.. "

അമ്മായിയമ്മ തങ്ങൾ വെട്ടിയ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി എന്ന് വേണിക്ക് മനസിലായി...

" ഓഹ്.. ഇനി ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് എന്താ കാര്യം അമ്മേ.. ഒരു കുഞ്ഞുമായി പേരിനൊരു ഭർത്താവും ആയി.. ബെന്നിച്ചൻ ആണെങ്കിൽ കല്യാണം പോലും കഴിക്കാതെ ചുള്ളനായി നടക്കുവല്ലേ.. "

" അതെന്താ മോളേ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്.. പേരിനൊരു ഭർത്താവെന്ന്.. പ്രസദുമായി നീ സന്തോഷമായിട്ടല്ലേ കഴിയുന്നത്.. "

"സന്തോഷത്തിന് കുറവൊന്നും ഇല്ലമ്മേ.. എന്നോട് വലിയ കാര്യമാ.. എന്തു ചോദിച്ചാലും വാങ്ങിത്തരും.. എവിടെ വേണേലും കൂട്ടികൊണ്ട് പോകും.. പക്ഷേ അതു മാത്രം മതിയോ അമ്മേ ഒരു പെണ്ണിന്.. "

" അപ്പോൾ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നും നടക്കുന്നില്ലേ.. "

വേണി അമ്മായിയമ്മയുടെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

" ഏട്ടന് താല്പര്യം ഇല്ലമ്മേ.. ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചാൽ മാത്രം എന്തെങ്കിലും കാണിക്കും.. അതും നാക്ക് കൊണ്ട്... "

" ങ്ങും.. അച്ഛനെ പോലെ തന്നെ മകനും.. ഞാൻ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല മോളേ..