Chapter Title : അതി ജീവിതൻ 4 [ലോഹിതൻ]

അച്ഛനും ഇതേ അവസ്ഥ തന്നെ...

ചിന്തകളുടെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ പ്രസാദ് ഉറക്കത്തിലേക്ക് ആണ്ടിറങ്ങി...

അതിരാവിലെ എഴുനേറ്റ് കുളിച്ചു ചന്ദന കുറിയുമിട്ട് സെറ്റ് സാ രിയുമുടുത്ത് കല്പ്പന കണ്ണാടിക്ക് മുൻപിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും നിന്ന് തന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു...

ചന്ദനക്കുറിയും സെറ്റ് സാരിയും ബെന്നിയുടെ നിർദ്ദേശമാണ്.. വന്നു കയറുമ്പോൾ ടീച്ചറെ ആ വേഷത്തിൽ കാണണമത്രെ...

അപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് കയറി വന്ന വേണി അമ്മായിയമ്മയെ അടിമുടി നോക്കീട്ട് പറഞ്ഞു...

" ദൈവമേ.. ബെന്നിച്ചന്റെ കൺട്രോൾ മൊത്തം പോകുമല്ലോ അമ്മേ.. എനിക്ക് പോലും അമ്മയെ കണ്ടിട്ട് കൊതിയാവുന്നു... "

കല്പന വേണിയുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞു..

" എന്തിനാ മോളേ അവന് കൺട്രോൾ.. ഒരു കൺട്രോളും ഇല്ലാതെ അവൻ അഴിഞ്ഞാടട്ടെ.. അതാ നമുക്ക് വേണ്ടത്... നീയും ഒരുങ്ങി നിൽക്ക്..
അവന്റെ ബാക്കിയുള്ള കൺട്രോളും കൂടി പോട്ടെ...

പ്രസാദ് എപ്പോഴാടീ പോകുന്നത്.. നീ വേഗം അവന് വല്ലതും കഴിക്കാൻ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു വിടാൻ നോക്ക്..

" ഓ.. ഇവിടുന്ന് ഒന്നും കഴിച്ചില്ലങ്കിലും പോകുന്നിടത്തു നല്ലമുഴുത്ത പഴം കിട്ടും ഏട്ടന്.. ഇനി വയറു നിറച്ചിട്ടേ വരൂ.. "

" ഓഫീസിൽ എവിടുന്നാ വേണി പഴം.."

" അത്.. അമ്മേ ഇന്ന് ഞായറാഴ്ച കാന്റീൻ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് വെളിയിൽ നിന്നും പഴം വാങ്ങി കഴിക്കുന്ന കാര്യം ഏട്ടൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.. "

" ഓഹ്.. അവൻ എന്ത് കഴിച്ചാലും എന്തോകാര്യം.. ആകെ ഒരു ആൺ തരി ഉള്ളത് ഇങ്ങനെ ഒരു കിണാപ്പൻ ആയി പോയില്ലേ...
മോളേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മവേണം.. എന്നും നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചും പാത്തും ബെന്നിയെ