Chapter Title : അതിരുകൾ 2 [കോട്ടയം സോമനാഥ്]

നടത്തിയിരുന്നവരെ

ആസ്‌ത്രഭ്രഷ്ടരാക്കി.

ക്രോസ്സ്ബാറിൽ തട്ടി അകന്ന മെസ്സിയുടെ പെനാൽറ്റി കണ്ടപോലെ,

എന്റെ എതിർവശം നിന്നവരുടെ നിരാശ "ഹോ " എന്നൊരുവാക്കിനാൽ

അനാവൃതമായി.

ഏറുകണ്ണിട്ട് കേണൽ അങ്കിളിനെ നോക്കിയപ്പോൾ..,

ചെളിയിൽ തേര് പുതഞ്ഞ കർണനെ പോലെ ആസ്വസ്ഥനായും

കണ്ണുകൊണ്ട് എന്റെ ഷ്രഗ് മാറ്റാൻ അപേക്ഷിക്കുന്ന കുചേലനേത്രനായും

കാണപ്പെട്ടു.

ഞാൻ ഒരു പ്രതിജ്ഞ എടുത്തു.

ഇനി മുതൽ ഷർട്ട്‌ സ്ഥിരം ആക്കാൻ.....

അല്ലെങ്കിൽ ചുടിബോട്ടമോ കുർത്തയോ.....

ടീഷർട്ട് ഡാഡി പറഞ്ഞപോലെ വീട്ടിൽ മാത്രം...

എന്തിനാ നാട്ടുകാരുടെ നേത്രബലാത്സംഘത്തിന് നിന്ന് കൊടുക്കുന്നെ.!

"എന്നാൽ എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലോ? "

എന്റെ ആലോചനക്ക് ഇടവേള നൽകിക്കൊണ്ട് പപ്പാ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവന്നെങ്കിലും കേണൽ അങ്കിൾ മാത്രം ആ കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയിൽ ആണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

അങ്കിളിന്റെ കണ്ണ് എന്നിലേക്ക് മാത്രം ചുരുങ്ങിയ പോലെ...

ചുറ്റുമുള്ളവർ എല്ലാവരും തന്നെ ഫുഡ്‌ കൌണ്ടറിലേക്കും ഡ്രിങ്ക്സ് കൌണ്ടറിലേക്കും പോയെങ്കിലും, ഞാനും സ്മിതയും പപ്പയും അങ്കിളും മാത്രം അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.

"എടി, നമുക്ക് കുറച്ച്കഴിഞ്ഞ് കഴിക്കാം, എനിക്ക് ഇന്നൊരുഗ്ലാസ്‌ ബിയർ കുടിക്കണം. നീ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരു ദൈര്യമാ, നീ വീട്ടിൽ ഡാഡിയുടെയും മമ്മിയുടെയും കൂടെ കഴിക്കുന്നതല്ലേ"

സ്മിത എന്റെ കാതിൽ അടക്കം പറഞ്ഞു.

"എന്താ കൂട്ടുകാർ തമ്മിൽ ഒരു രഹസ്യം,

വല്ല ഒളിച്ചോട്ടവും പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?

ഉണ്ടെകിൽ പറയണം, ഇവളുടെ ബാഗ് ഞാൻ പാക്ക്ചെയ്ത് വെച്ചേക്കാം"

സ്മിതയുടെ ആവശ്യം കേട്ട് മന്ദസ്മിതയായ

എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

പാപ്പ ആരാഞ്ഞു.

"എന്റെ പൊന്ന് പപ്പാ, പപ്പയുടെ മോൾ പക്കാ നീറ്റാ...

നോ ഒളിച്ചോടൽ നോ മാരേജ്...

ഒൺലി