Chapter Title : അതിരുകൾ 2 [കോട്ടയം സോമനാഥ്]

പപ്പാ, പപ്പയുടെ മോൾ പക്കാ നീറ്റാ...

നോ ഒളിച്ചോടൽ നോ മാരേജ്...

ഒൺലി ലിവിങ് ടുഗെതർ"

ഞാൻ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"അത് തന്നെ"

ആവൾ പിന്താങ്ങി.

"സ്മിതമോൾ കൊച്ച്കുട്ടിയല്ലേ,

വിവാഹത്തിനൊക്കെ ഇനിയും സമയം ഉണ്ടല്ലോ...

തനുമോൾ ആണെകിൽ കല്യാണംഒക്കെ ചിലപ്പോൾ

നാളെത്തന്നെ നടന്നേനെ...

ഇപ്പോൾ പെണ്ണ് കണ്ട്,..

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് എൻഗേജ്മെന്റ് നടത്തി,..

നാളെതന്നെ കല്യാണം!

അല്ലെ ഫിലിപ്പേ"

കേണൽ അങ്കിൾ പപ്പയോട് പറഞ്ഞ്കൊണ്ട് എന്റെ മേലാകെ കണ്ണാൽ ഉഴിഞ്ഞു.

ആനോട്ടത്തിന്റെ തീവ്രതയിൽ ഞാൻ മുട്ടും തുടയും ഉരസ്സിചേർത്ത്

സ്മിതയുടെ പിന്നിൽ ചെറിയൊരു അഭയം തേടി.

അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഇൻഷർട്ട് ചെയ്ത അങ്കിളിന്റെ

അരഭാഗത്തേക്ക് നീണ്ടു.

എന്റെ തൊണ്ട വരളുന്നപോലെ.......

മാരത്തോൺ ഓടിയ കായികതാരത്തെ പോലെ

ഒരു നേരിയ കിതപ്പ് ഹൃദയത്തിൽ തുടികൊട്ടി.

എന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമാകൂപങ്ങൾ വീണ്ടും ജീവൻ വെച്ച് അണലിയുടെ വാൽപോൽ വിറച്ചു.

അങ്കിളിന്റെ മുഖത്തിന്റെ മുറുക്കം ആ പാന്റിനുള്ളിലും

ഉണ്ടാവുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.

ഡിസംബറിലെ ആ തണുത്ത കാലവസ്ഥയിലും ഞാൻ സൂര്യതാപം ഏറ്റപോലെ പഴുത്തു.

"ചുമ്മാ പിള്ളേരെ വരാതെ കേണലേ....

അവര് പറന്ന് നടക്കട്ടെ, പറവകളെ പോലെ,,,

കൂട് കൂട്ടേണ്ടപ്പോൾ,

കൂട് കൂട്ടട്ടെ....

അല്ലാ കൂട് വേണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങിനെ....

പക്ഷെ കൂട്ടിലടക്കണ്ടാ...

Right of Equality!

ആർട്ടിക്കിൾ 14 ഓഫ് ഇന്ത്യൻ പീനൽ കോഡ്... പട്ടാളക്കാരന് ഞാൻ നിയമം പഠിപ്പിക്കണ്ടല്ലോ!"

തന്റെ UPSC ട്രെയിനിങ് അറിവ് വെച്ച് പപ്പാ വെച്ച് കാച്ചി.

കേണൽ അങ്കിൾ അതിൽ വീണെന്ന് ഞനും കരുതി.

പക്ഷെ എന്നെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് സ്മിതയുടെയും എന്റെയും

അടുത്ത് ചേർന്ന് മുട്ടി-മുട്ടിയില്ല എന്നകണക്കിൽ വന്ന്

കേണൽ അങ്കിൾ പറഞ്ഞു

"എനിക്ക് ആർട്ടിക്കിൾ 14ഉം അറിയാം 19ഉം അറിയാം.

ആർട്ടിക്കിൾ 19-1-A ഫ്രീഡം ഓഫ് സ്പീച്ച്!

അതല്ലേ മോളെ നമ്മുടെ പിടിവള്ളി തന്നെ.....

ഒബ്ജെക്ഷൻ ഉണ്ടോ ഫിലിപ്പേ "

പപ്പാ തലകുലുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈ കൂപ്പി

"കേണലിനെ ഭരണഘടന പറഞ്ഞത് തോല്പിക്കാൻ പറ്റില്ല....

എന്നോട് ക്ഷമിച്ചാലും സാർ.....

വാ നമുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം".

ഇത്രയും പറഞ്ഞ് പപ്പാ മുന്നേ നടന്നു.

ഞാനും സ്മിതയും കിളിപാറി