Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu]

ഒരു ഭർത്താവിനെപോലെയാണ് ഇപ്പോൾ പെരുമാറുന്നത് അവൾ തിരിച്ചും .

പകലും രാത്രിയെന്നില്ലാതെ അവൻ അവളോട് പോലും ചോദിക്കാതെ പാലുകുടിക്കാൻ തുടങ്ങി ഇപ്പോൾ അവൻ്റെ മാത്രം അവകാശമായി അവൻ പ്രഘ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു .കുഞ്ഞിന് നിൽക്കുന്ന കരുതലോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും ശ്രീവേണി അവനു നൽകുന്നത് കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവനെ ശാന്ധനക്കിയിരുന്നു ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവൻ കാണിക്കുന്ന ചെറിയ ശാഠ്യങ്ങളും അധികാരവും അവൾ നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു

ശ്രീ നീ എൻ്റെതുമാത്രമാണ് എനിക്ക് മാത്രം സ്വന്ധം എന്നവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ മന്ധ്രിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു ,അവളുടെ ശ്രദ്ധ അവനില്നിന്നു മാറുന്നതുപോലും അവൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല ... ശ്രീവേണിക്കും ഈ മാറ്റം നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു രാകേഷിൽനിന്നും കിട്ടാത്ത ആ ഒരു അധികാരം ഗോകുലിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കത് പ്രത്യക സന്തോഷമായി മാറി .തന്നെ ഇത്രയതികം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുരുഷൻ കൂടെയുള്ളത് അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസംകൂട്ടി

വീടിനുള്ളിൽ ഓരോ കോണിലും അവരുടെ പ്രണയത്തിൻ്റെ അടയാളങ്ങൾ പതിഞ്ഞു

അടുക്കളയിൽ അവൾ ജോലിചെയുമ്പോൾ ഗോകുൽ അവളെ തൻ്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ പൂട്ടിയിട്ടു .നീ എപ്പോഴും എൻ്റെ അരികിൽവേണമെന്ന അവൻ്റെ വാശിയിൽ അവൾ അലിഞ്ഞുപോയി

പുറത്തു നിർത്താതെ പെയുന്നമഴയുടെ തണുപ്പ് അവരെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു ,ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങിയ വെളിച്ചം ശ്രീവേണിയുടെ മുഖത്തു തട്ടിയപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണുതുറന്നത് അവളുടെ അരക്കെട്ടുവ്വരെയുള്ള വസ്ത്രം അല്പം അയഞ്ഞുകിടക്കയിരുന്നു അത് അവളുടെ വയറിന്റെയും നാഭിയുടെയും ഭംഗി കൂടുതൽ വ്യ്കതമാക്കി

ആ വെളുത്ത വയറിൽ തിളങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗോകുലിന് നിയന്ധ്രിക്കാനായില്ല അവൻ അവളുടെ പൊക്കിളിലും വയറിലും ഉമ്മകൾ നെൽകാൻതുടങ്ങി തൻ്റെ നാവുകൊണ്ട് അവിടെ പതുകെ തഴുകി ,ശ്രീവേണി വില്ലുപോലെവളഞ്ഞു അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി ...ഗോകുൽ ... എന്ന് അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു ...അവളുടെ വിളിയിൽ വിലക്കിനേക്കാൾ സമർപ്പണമായിരുന്നു .കുഞ്ഞുണർന്നില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അവൻ അവളുടേതാകുമായിരുന്നു അതിൻ്റെ ചെറിയ നിരാശ അവനിലുമുണ്ട്

ശേഷിക്കുന്ന പാന്റീസ് മാത്രമായി ഞാൻ എണീറ്റപ്പോൾ ഇനിയും ഇനി അവൻ കാണാനായി ഒന്നുമില്ലല്ലോ ,കുഞ്ഞിനെ കിടത്തി തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ ഞാൻ പാന്റീസ് മാത്രമാണെകിലും പറയാം

അവൻ അങ്ങിനെയല്ല എന്ന സത്യമവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു

ആ പുതപ്പുമാറ്റിയതും അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി

ഇഷ്ടമായോ ശ്രീ

ആ കാഴ്ച ശ്രീവേണിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു അതിൻ്റെ ആ നോട്ടം