Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu]

ഒന്നിനെയും പേടിയില്ല

ആ രാത്രിയിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂട് പടരുകയാണ് ,ഗോകുലിൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത ഒരു ദാഹം അവൾ കണ്ടു

അവൻ പതുകെ അവളുടെ കൈകൾപിടിച്ചു തന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചു അവൻ്റെ ശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്തു തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു ,വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പ്രണയവും ആഗ്രഹവും കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു

"ശ്രീ ... എനിക്കും കൂടി അല്പം പാലു തരുമോ ?''

ആ ചോദ്യംകേട്ട് ഒരു നിമിഷം ശ്രീവേണി തരിച്ചുനിന്നു .അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി .ഒരു പുരുഷൻ തൻ്റെ പ്രണയിനിയോട് ചോദിക്കാൻ മടിക്കുന്ന എന്നാൽ ഏറ്റവും തീവ്രമായ ആഗ്രഹം അവൻ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നാണവും അതേസമയം അവനോടുള്ള അളവറ്റ സ്നേഹവും നിറഞ്ഞു

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല പകരം അവനെനോക്കി മനോഹരമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു . ആ പുഞ്ചിരിയിൽ സമ്മതമുണ്ടായിരുന്നു അവൾ പതുകെ അവൻ്റെതായി തൻ്റെ മാറിടത്തിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു

ഗോകുൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവളുടെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങി അവൻ അമൃത് നുകരുമ്പോൾ ശ്രീ അവൻ്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു അവസാനം അവൻ്റെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തുകൊണ്ടു "നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇനി എന്ത് രഹസ്യമാണ് ഗോകുൽ ? ഞാൻ നിൻ്റെതാണ് എൻ്റെ ജീവനും സ്നേഹവും നിനക്കുള്ളതാണ്

ഈ സമയത്താണ് ഗോകുലിന് കാൾ വന്നത് ഉരുൾപൊട്ടലുണ്ടായിട്ടുണ്ട് കുറച്ചു ദിവസം റോഡ് യാത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാകും എന്ന്

അയ്യോ അമ്മയുടെ കാര്യം ചോദിച്ചു വിളിച്ചു കാര്യം സത്യമാണ് ഇനി കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് തിരിച്ചുവരവ് പറ്റില്ല പക്ഷെ സെയിഫാണ്

അപ്പോൾ ആരെയും പേടിക്കാതെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു നില്കാമല്ലോ ...അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീക്കും