അതിരുകൾക്കപ്പുറം 2 [Cuck Hubby]

പിറവിയെടുത്തിരുന്നു,,, മഴപ്പെയ്ത് തീർന്ന മണ്ണിൽ ആദ്യമായി മുട്ടിയ വേരുകൾ പോലെ!!

അല്പം കഴിഞ്ഞു,, ദേവൻ അച്ചുവിന്റെ ദേഹത്തുനിന്നും വിട്ടു മാറി,,,

പൂർണ്ണ നഗ്നരായി മലർന്നു കിടക്കുന്ന രണ്ട് ശരീരങ്ങൾ!!

അവർ തമ്മിൽ ഒന്നും തന്നെ സംസാരിച്ചില്ല,, പരസ്പരം ഒന്ന് മുഖത്ത് പോലും നോക്കിയില്ല!!

കാണുന്നവർക്ക് അവർ ഒരേ വഞ്ചിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരാണെന്ന് തോന്നും,, പക്ഷേ അവരുടെ ചിന്തകൾ സഞ്ചരിക്കുന്നത് തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായ ദിശകളിലൂടെയായിരുന്നു!!

കടുപ്പമേറിയ നിശബ്ദത !!

ഒരുപക്ഷേ,, ഇത്രയും ഭയാനകമായ മൗന നിമിഷങ്ങൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇത് ആദ്യമായിരിക്കും!!

ദേവൻ,, അല്പം ആടിയുലഞ്ഞു, ബാത്റൂമിൽ കയറി, സ്വയം ശുദ്ധി വരുത്തിയതിനു ശേഷം,, വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു!!

കുടിച്ച മദ്യവും, തീവ്രമായ രതി വേഴ്ചയിൽ ഒഴുകിപ്പോയ ശുക്ലപ്രവാഹവും അവനെ നന്നേ തളർത്തിയിരുന്നു!!

എന്നാൽ അച്ചു???

അവൾ ഇപ്പോഴും ഒരു ശിലപോലെ കിടക്കുകയാണ്,, ഒന്നനങ്ങാൻ പറ്റാതെ,, ഒരു വാക്ക് പോലും ഉരിയാടാനാവാതെ,,, ദ്രുതഗതിയിൽ സംഭവിച്ചുപോയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം മനസ്സാൽ ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിക്കാതെ,,, എത്രത്തോളമാണ് അതിന്റെ വ്യാപ്തി എന്ന് കണക്കുകൂട്ടാൻ പോലുമാവാതെ!!

വീശിയടിച്ച ആ പേമാരിയിൽ അവൾ ആകെ ഒന്ന് ആടിയുലഞ്ഞിരുന്നു,,,

അതിലുണ്ടായ മലവെള്ളപ്പാച്ചിലിൽ തനിക്ക് വിലപ്പെട്ടതെന്തൊക്കെയോ ഒലിച്ചു പോയത് പോലെ ഒരു തോന്നൽ!!

താൻ നിസ്സഹായി ആയിപ്പോയ ആ മഴയിൽ,, ‘ശരീരം’ അതിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ യാതൊരു നാണവുമില്ലാതെ നേടിയെടുത്തു,,, തന്റെ മനസ്സിനെ കുറ്റബോധത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് തള്ളി വിട്ടുകൊണ്ട്!!

‘അച്ചു’ അതേ കിടത്തം തുടർന്നു,,, മണിക്കൂറുകളോടും,,,

ശരിയുടെയും തെറ്റിന്റെയും ഇടനായിയിലൂടെ അവളുടെ മനസ്സ് സഞ്ചരിച്ചു,,,

നന്മയുടെയും തിന്മയുടെയും അതിരരേഖ മങ്ങിച്ചെരിഞ്ഞ ആ ഇടനാഴിയിൽ, അവളുടെ മനസ്സിന്റെ കാൽച്ചുവടുകൾ മടക്കപ്പെട്ടു!!

ഇവിടെ ആരാണ് തെറ്റ് ചെയ്തത്?? എന്താണ് അതിനുള്ള സത്യസന്ധമായ ഉത്തരം???

താൻ ഒന്ന് ഒച്ച വെച്ചിരുന്നെങ്കിൽ,, ഒന്നു ഉറക്കെ കരഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ദേവേട്ടൻ ഉണർന്നേനെ!!

പക്ഷെ താൻ എന്ത്കൊണ്ട് അത് ചെയ്തില്ല??

മനസ്സ് ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് മനസ്സ് തന്നെ ഉത്തരം നൽകി,,

ദേവേട്ടനെ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ എതിർക്കാൻ,,, തള്ളി മാറ്റി ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ,,, നിലവിളിയോടെ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ പലവുരൂ മനസ്സൊരുങ്ങിയതാണ്!!

പക്ഷേ തനിക്ക് അതിന് സാധിച്ചില്ല!!

ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഇരച്ചു കയറി വരുന്ന സുഖം തന്റെ ചുണ്ടുകളെ മൂടിയിരുന്നു,,, തന്നെ അവശയാക്കിയിരുന്നു!!

നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കാണാൻ സാധിക്കാത്ത എന്നാൽ വൃത്തികെട്ടതും ശക്തിയേറിയതുമായ ഒരു ചിലന്തിവല തന്റെ ചുണ്ടുകൾക്ക് മീതെ കവചം തീർത്തത് പോലെ,, ചുണ്ടുകളെ കൊട്ടി അടക്കപ്പെട്ടതുപോലെ തനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു,,,

മനസ്സിനകത്ത് ഏറെ നേരം നീണ്ടുനിന്ന വാദപ്രതിവാദങ്ങളെ അസഹ്യതയോടെ കേട്ടുനിന്ന ‘അച്ചു’ ഒടുക്കം സ്വയം വിധി എഴുതി!!

അതെ,,, ഞാൻ തന്നെയാണ്,, ഞാൻ മാത്രമാണ് എല്ലാത്തിനും ഉത്തരവാദി,, ഞാനെന്ന അച്ചു തന്നെയാണ് കുറ്റക്കാരി!!

കുറ്റബോധത്തിന്റെ ആഴക്കടലിൽ നീരാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ‘അച്ചു’ തളർന്ന മനസ്സും,, ശരീരവുമായി പതിയെ മിഴികൾ പൂട്ടി!!

ഒരിറ്റു കണ്ണുനീർ അവളിൽ നിന്നും പുറത്തേകൊഴുകി!

ശബ്ദമില്ലാതെ ഒഴുകി ഇറങ്ങിയ ആ കണ്ണുനീർ കുറ്റബോധത്തിൽ കുരുങ്ങിയ ഒരു മൗനചോരയായി മാറി!!

തരിക്കാത്ത ഒരു തിരമാലപോലെ, ഓരോ നിമിഷവും അച്ചുവിനെ തകര്‍ത്ത് കടന്നുപോയി,,

ഉറക്കം അച്ചുവിനെ പുൽകുമ്പോഴേക്കും പുറത്ത് സൂര്യൻ ഉദിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു!!

********