Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 5 [Sanjuguru]

കുറച്ചപ്പുറത്തേക്കു മാറി നിന്നു.  അവിടുന്ന് പോകണം എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത് എന്നാൽ പിന്നീട് അവിടെ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നറിയാന് എനിക്ക് ആകാംഷയായി.  അതുകൊണ്ട് പോയില്ല. ആരും ആ ജനാല അടക്കാൻ മുതിരാത്തതുകൊണ്ടു അകത്തു സംസാരിക്കുന്നതു മുഴുവൻ എനിക്ക് കേൾക്കാം.

സീത തേങ്ങി കരയുന്ന ശബ്ദം എനിക്ക് കേൾക്കാം.

ശ്രീലേഖ : സീത,  ആരാ അത്...  നീ കണ്ടോ ??

സീത മറുപടിയൊന്നുമില്ലാതെ കരയുന്നു...

ശ്രീലേഖ : പറ....  ആരാണെന്നു പറ കരയാതെ കാര്യം പറ...

സീത : അത്....  ങ്ങീ....  അജിയാണ്.... അവനെല്ലാം കണ്ടു...

ശ്രീലേഖ : ഇനിയെന്താ ചെയ്യാ... ? എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു...

സീത : എനിക്കും...

ശ്രീലേഖ : അവൻ കുറെ നേരമായിരിക്കുമോ വന്നിട്ട് ??

സീത : അറിയില്ല...

ശ്രീലേഖ : നീ വിഷമിക്കണ്ട...  അവൻ ആരോടും പറയില്ല... നമ്മുക്ക് ഇത്രയും പെട്ടന്ന് അവനെ കണ്ടു കാര്യം പറയാം...  കാലുപിടിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും അവനെ അനുനയിപ്പിക്കണം...  അവൻ വല്ലതും പുറത്ത് പറഞ്ഞാൽ നമ്മുടെ ജീവിതം നശിക്കും.

സീത : എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു..

ശ്രീലേഖ : നീ തളരരുത്....  അല്പം ധൈര്യം കാണിക്കണ്ട സമയമാണിത്... നീയാണ് ആദ്യം അവനോടു സംസാരിക്കേണ്ടത്...

സീത : അപ്പൊ നീ,

ശ്രീലേഖ : അവൻ എപ്പോ ഇവിടെ വന്നു എന്നെനിക്കറിയില്ല...  പക്ഷെ അവൻ വന്നപാടെ ചേച്ചിയെ കണ്ടതെങ്കിൽ അവൻ എന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല....  അതല്ല അവൻ നേരത്തെ വന്നതെങ്കിൽ എന്നെയും കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും.  അതുകൊണ്ട് നീ ആദ്യം അവനെക്കണ്ടു കാര്യങ്ങൾ അറിയണം.  എന്നെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഞാനും അങ്ങോട്ട്‌ വരാം...

സീത : നിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കിൽ ??

ശ്രീലേഖ : നീ പേടിക്കണ്ട,  നിന്നെ ഞാൻ ഒറ്റപെടുത്തില്ല...  അവൻ ഒന്നിനും വഴങ്ങിയില്ല എങ്കിൽ എന്റെ ജീവിതംപണയം വെച്ചും നിന്നെ ഞാൻ സുരക്ഷിതയാക്കും.  പക്ഷെ എന്നെ അവൻ കണ്ടിട്ടില്ല എങ്കിൽ നീ എന്നെ കാട്ടി കൊടുക്കരുത്.

സീത : ഇല്ല,

ശ്രീലേഖ : എന്ന വേഗം വാ...  അവനെ വേഗം പോയികാണാം.  അവൻ ഇത് ആരോടെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപ്.

രണ്ടുപേരും അവിടെനിന്നും വസ്ത്രം ധരിക്കുന്ന സമയത്തിനുള്ളിൽ ഞാൻ എന്റെ