Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 5 [Sanjuguru]

: വേണ്ട...  നുണ പറയണ്ട...  ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ടു കണ്ടതാണ് നിങ്ങളും വേറൊരു പുരുഷനും...

സീത എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു...  അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും വിഷമമായി.

ഞാൻ : എനിക്ക് ചെറിയമ്മയെ എന്ത് ഇഷ്ടമായിരുന്നെന്നോ...  അതെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു...  ഇപ്പൊ ഒരു തരം വെറുപ്പായി...

സീത : പൊന്നുമോനെ ഈ ചെറിയമ്മയെ വെറുക്കല്ലേട... സംഭവിച്ചു പോയി...  ഇതിന്റെ പേരിൽ ചെറിയമ്മയെ വെറുക്കല്ലെ...

എന്റെ മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി നിന്നു പറഞ്ഞു..  ആ കരച്ചിൽ കണ്ടു എനിക്കും സഹിക്കാനായില്ല,  എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ പൊഴിഞ്ഞു. ഞാൻ ആ കൈകൾ പിടിച്ചു ചെറിയമ്മയെ എന്റെ മാറിലേക്കണച്ചു. ഞാൻ കെട്ടിപിടിച്ചു പുറത്ത് തടവിക്കൊണ്ട് സമാധാനിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ : എന്നാൽ  അതാരാണെന്ന് എന്നോട് പറ...

സീത : മോനെ നീയെന്നെ നിർബന്ധിക്കരുത്... ഞാൻ പറയില്ല...

ഞാൻ : ചെറിയമ്മ സമാധാനിക്ക്...  ഇതൊന്നും ഞാനാരോടും പറയില്ല.  എനിക്ക് പെട്ടന്നുണ്ടായ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാനെന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞുപോയി...  എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം..

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ കൂടുതൽ ഇറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു.

സീത : ഞാനല്ല മോനാണ് എന്നോട് ക്ഷമിക്കേണ്ടത്...

ഞാൻ : എനിക്ക് ചെറിയമ്മയെ എല്ലാരെക്കാളും ഇഷ്ടമായിരുന്നു. മാലതി ചെറിയമ്മയോടു ചോദിച്ചാൽ അറിയാം...  എനിക്ക് പെണ്ണ് നോക്കുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ സീത ചെറിയമ്മയെ പോലൊരു പെണ്ണിനെ നോക്കിയാൽ മതിയെന്നാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്...  ഇത്രയും സഹന ശേഷിയും സ്നേഹവും ലോകത്തൊരു പെണ്ണിനും ഉണ്ടാകില്ല

ഞാൻ പുറത്ത് തടവികൊണ്ടിരുന്ന കൈ പതിയെ പുറത്തുനിന്ന് നാടുവിലേക്കിറക്കി.

ഞാൻ : അതാ ഞാൻ ചെറിയമ്മക്ക് ഒരു തെറ്റ് പറ്റിയപ്പോൾ....  എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നതും... സങ്കടം വന്നതുമെല്ലാം.

എന്റെ കൈകൾ പതിയെ ചെറിയമ്മയുടെ വയറിൽ തലോടി...

സീത : ഞാനറിഞ്ഞില്ല മോന്ക്ക്...  എന്നെ അത്രയിഷ്ടമാണെന്നു...

എന്റെകൈകൾ സീതയുടെ ചന്തികളിൽ ചെന്നു അമർന്നു.  ഞൊടിയിടയിൽ ഞാനാ ചന്തികളെ അമർത്തി ഞെരിച്ചു. ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി.

സീത : മോനെ...

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി ആ ചുണ്ടിൽ എന്റെ വിരൽ വെച്ചു.

ഞാൻ : ഷ് ഷ് ഷ്...  ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ...  എനിക്ക്