Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

ചെയ്തുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നത്.  പിന്നെ ഏറ്റവും താഴെയുള്ള നളിനി ചെറിയമ്മ,  അവരുടെ ആദ്യ ഭർത്താവ് ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽ മരിച്ചു അതിൽ ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്,  ചെറിയ പ്രായമായതുകൊണ്ടു എന്റെ അച്ഛൻ മുൻകൈ എടുത്ത് വീണ്ടും കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു.  രണ്ടാം വിവാഹമായതുകൊണ്ടു രണ്ടാമത്തെ കല്യാണത്തിലെ വരന് അല്പം പ്രായകൂടുതൽ ആണ്‌.  എന്നാലും ചെറിയമ്മ ഹാപ്പിയാണ്.  ആ ബന്ധത്തിൽ ഇപ്പോഴൊരു കുഞ്ഞുണ്ട്.  ചെറിയച്ഛൻ പോലീസിൽ ആണ്‌ അതുകൊണ്ടാണ് അവര് വരാൻ വൈകുന്നത്.

അപ്പൊ നമ്മൾ പറഞ്ഞ് വന്നത് ദേവകി ചെറിയമ്മയുടെ കാര്യം.  ആൾക്ക് ഇപ്പൊ 40 വയസ്സുണ്ട്.  ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിൽ ജീവിക്കുന്നതിന്റെ പരിഷ്‌കാരങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ട്.  എന്തായാലും നാളെ രാവിലെ അവരിങ്ങെത്തും  നമ്മുക്ക് അപ്പൊ വിശദമായി വർണിച്ചു പറയാം.  എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും മാലതി ചെറിയമ്മ ആണ്‌.  എല്ലാവരും കിടന്നിട്ടു കുറച്ച് നേരമായി.  ഉറങ്ങിക്കാണും.

ഞാൻ താഴെപ്പോയി ചെറിയമ്മയെ നേരിട്ട് കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി തീരുമാനിച്ചു.  ഞാൻ പതിയെ ശബ്ദം ഉണ്ടാകാതെ പടികൾ ഇറങ്ങി.  ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയുടെ പുറത്തെത്തി.  വാതിൽ പതിയെ തള്ളി നോക്കിയപ്പോൾ അതു മെല്ലെ തുറന്നു.  അകത്തുന്നു കുട്ടിയിടുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നിരുന്നു. ഞാൻ അകത്തു കയറി.  കിടക്കുമ്പോളും സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. ഞാൻ അതികം അടുത്തേക്ക് പോയില്ല. ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് ശബ്ദമടക്കിപിടിച്ചു പതിയെ വിളിച്ചു.

ഞാൻ : ചെറിയമ്മേ... ചെറിയമ്മേ..

അതെ ചെറിയമ്മ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.  പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.  ഞാൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ.  ചെറിയമ്മ എന്തോ കള്ളത്തരം ചെയ്യുന്ന പോലെ പെട്ടന്ന് എന്നോട് പോ.. പോ..  എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്.  പക്ഷെ ഞാൻ അവിടെ തന്നെ  നിന്നു.  എന്നിട്ട് ഞാൻ തറയിൽ മുട്ടിലിഴഞ്ഞു അടുത്ത് ചെന്നിട്ടു സ്വകാര്യത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : എനിക്ക് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്. വീട്ടിൽ വെച്ച് എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ലല്ലോ.  എന്താണെങ്കിലും ഇന്ന് നമ്മുക്ക് സംസാരിച്ചു തീർക്കാം.  ഞാൻ മേലേ കാത്തിരിക്കും.  ചെറിയമ്മ വരണം.  വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ ഇനിയൊരിക്കലും ചെറിയമ്മയോടു മിണ്ടില്ല.  ഇതു വെറും വാക്കല്ല മനസ്സിൽ തട്ടി പറയാ..

ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. മുറിയിലെ ഒരു കസേരയെടുത്തു ജന്നലിനോട്