Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

അവളും ഒന്ന് ചിരിച്ചു.  എന്റെ മുറിയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ പെട്ടികൾ ഒക്കെ അകത്തേക്ക് വെച്ചു.

ഞാൻ : ഈ മുറി മതിയില്ലേ ? വേറേം മുറികൾ ഉണ്ട് മുകളിൽ.

ദേവകി : നീയരോടാ ഈ പറയുന്നേ...  ഞാൻ വളർന്ന വീടാ ഇതു എനിക്കറിയാം ഇവിടെ എവിടെയൊക്കെ  എത്രയൊക്കെ മുറികൾ ഉണ്ടെന്ന്.

ഞാൻ : അയ്യോ ഞാനതു മറന്നു.  അപ്പൊ ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല.  എന്നാ ശെരി... എന്റെ മുറി ഇതിന്റെ അപ്പുറത്താ.  എന്താവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിച്ചോ.

ദേവകി : ചെറുപ്പത്തിലേ എന്റെ മുറിയായിരുന്നു അത്.

ഞാൻ : അതെയോ അതെനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. എന്നാ വേഗം കുളിച്ചിട്ടു വാ..

ഞാനിതും പറഞ്ഞ് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. എന്നിട്ട്‌ തൊട്ടടുത്ത എന്റെ മുറിയിൽ പോയി ഞാനും ഒരു കുളി പാസാക്കി. ഒരു ഷർട്ടും മുണ്ടും എടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.  ചെറിയമ്മേടെ കുളി ഇപ്പോഴും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല അവർ മൂന്ന് പേർ ഉണ്ടല്ലോ സമയമെടുക്കും. ഞാൻ താഴേക്കു ഇറങ്ങി ചെന്നു.  അവിടെ പെണ്ണുങ്ങൾ  എല്ലാവരും അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു.  ഞാൻ അച്ഛന്റെ അടുത്തു പോയിരുന്നു.

അച്ഛൻ : ഇളയച്ഛന്റെ വീട് വൃത്തിയാകാൻ നീയും ആ കുട്ടിമാളൂന്റെ കൂടെ ഒന്ന് ചെല്ലണം. വിലപിടിപ്പുള്ള സദാനങ്ങളാ അവിടെ.  അവളതു സൂക്ഷിച്ചു കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ നിന്റെ ഒരു മേൽനോട്ടം വേണം.

ഞാൻ : ശെരിയച്ച..

എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി.  അപ്പൊ ഇന്ന് കുട്ടിമാളൂനെ ആ വീട്ടിൽ കേറി പൂശാം.  എന്റെ ഒരു ഭാഗ്യമോർത്തു ഞാൻ തന്നെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഞാൻ അങ്ങനെ കുറച്ച് നേരം പത്രം നോക്കിയങ്ങനെ ഇരുന്നു.  അപ്പോളാണ് ദേവകി ചെറിയമ്മ സാരിയുമുടുത്തോണ്ടു മേലെന്നു പടികൾ ഇറങ്ങി വരുന്നത്. ആ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് രണ്ടും ശെരിക്ക് ബൾബായി.  എന്നാ ഒരു ഫിഗറാ..  താഴെ വന്ന് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി.  ഞങ്ങളെല്ലാം പ്രാതൽ കഴിക്കാൻ മേശക്കു ചുറ്റുമിരുന്നു. ഞാനിപ്പോഴും ദേവകി ചെറിയമ്മയുടെ ദേഹത്തുന്നു കണ്ണെടുക്കാൻ കഴിയാതെ ഇരിക്കുകയാണ്.  ചെറിയമ്മ നോക്കുമ്പോൾ ഇടക്ക് ഞാൻ കണ്ണുവെട്ടിക്കും. അവരുടെ അടുത്തു മാലതി ചെറിയമ്മ കൂടെ