Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു. അവരൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഞാൻ : എന്നാലും എന്റെ ചെറിയമ്മയെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ വിചാരിച്ചില്ല.

ദേവകി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

ദേവകി : മോനെ നീയിങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേടാ... അവൾ വന്ന് എന്റെകാലിൽ വീണു.  അവളുടെ അഭിനയം കലക്കുന്നുണ്ട്.  പക്ഷെ മനസ്സിൽ വിചാരിക്കുന്ന കാര്യം അവർ മാനത്തുകണ്ടു.

ദേവകി : മോനെ നീയിതാരോടും പുറത്ത് പറയരുത്...  പിന്നെ ഞങ്ങൾ

ജീവിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.

ഞാൻ : പുറത്ത് പറയാൻ പറ്റിയ കാര്യമാണോ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്.  ആദ്യം എന്റെ കാലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്ക്..

ദേവകി പോയി മുറിയുടെ വാതിൽ അടച്ചു.

ഞാൻ : ഇളയമ്മ ഇത്ര വയസ്സായില്ലേ...  എന്റെ ഇളയച്ഛൻ ഇതറിഞ്ഞാൽ എത്ര വിഷമിക്കും.

ദേവകി : ആരും അറിയില്ല മോനെ.  നീ ആരെയും അറിയിക്കരുത്.

ഇതും പറഞ്ഞു ദേവകി എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു.  ഞാൻ എതിർക്കുന്ന പോലെ കാണിച്ച്

ഞാൻ : എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ.  ചെ  മാറ്..

ദേവകി ഇളയമ്മയെയും കൈകാണിച്ചു വിളിച്ചു.  ഇളയമ്മയും കട്ടിലിൽ നിന്നു ഇറങ്ങി എന്റെയടുത്തേക്കു വന്ന്.  എന്റെ ദേഹത്തും മുഖത്തുമെല്ലാം തടവിക്കൊണ്ട്.

ശ്രീലേഖ : പൊന്നു മോനെ നീയാരോടും ഒന്നും പറയരുത്...

രണ്ടു പേരും മുണ്ടിനു മുകളിലൂടെ എന്റെ കുണ്ണയെ പിടിച്ചു.  ഞാൻ ആ രണ്ടു കൈകളും എന്റെ കുണ്ണയും ഉണ്ടകളും മാറിമാറി തടവി. എന്റെ എതിർപ്പുകൾ എല്ലാം ഇല്ലാതായി. ഞെഞ്ചിൽ മുഖമിട്ടുരച്ചു എന്നെ സുഖത്തിലേക്കു നയിച്ചു. ഞാൻ വേണ്ട വേണ്ട എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ട്.  ഞാൻ രണ്ടിനേം തള്ളി മാറ്റി.

ഞാൻ : ഇപ്പോ വേണ്ട.  ഇവിടെ വെച്ച് വേണ്ട.

ദേവകി : കുഴപ്പമില്ല മോനെ ആരും അറിയാതെ ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കൊള്ളാം.

ശ്രീലേഖ : ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം പുറത്ത് പറയാതിരിക്കുന്നതിനു മോന്ക്ക് പകരം ഞങ്ങളെ തന്നെ തരാം.  മോനെ ഇതൊന്നും പുറത്ത് പറഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കരുത്.

ഞാൻ : ഇല്ല.  എനിക്ക് നിങ്ങളെ രണ്ടിനേം വേണം.  പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഇവിടെ വേണ്ട.  അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ മിഥുൻ ഉണ്ട്, വിദ്യ എപ്പോ വേണമെങ്കിലും കയറിവരാം.

ശ്രീലേഖ : പിന്നെ എപ്പോഴാ ?

ഞാൻ