Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

കിടന്നു എനിക്കുമ്മ തന്നു. എന്നാലും എന്റമ്മയെ കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടത് എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.

ശ്രീലേഖ : ഇപ്പ്രാവശ്യം സീതാലക്ഷ്മിയെ എനിക്ക് വളക്കണം.

ഞാൻ : എനിക്കും ആ ആഗ്രഹം ഉണ്ട് സീതാലക്ഷ്മി ചെറിയമ്മയെ അനുഭവിക്കണം.

ശ്രീലേഖ : എന്നാടാ അവൾ വരുന്നത്.

ഞാൻ : നാളെയെത്തും.  ഉച്ചയോടു കൂടി.

ശ്രീലേഖ : നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്ലാൻ ഉണ്ടോ ?

ഞാൻ : ഒരു പ്ലാൻ ഉണ്ട്. നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സഹായിച്ചാൽ നടക്കും.

ദേവകി : ഞാൻ സഹായിക്കാം.  പക്ഷെ എനിക്ക് വേണ്ട.

ശ്രീലേഖ : ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നോക്കിക്കൊള്ളാം നീ കൂടെ നിന്നാൽ മതി.  എന്താ പ്ലാൻ ?

ഞാൻ : അതൊക്കെ നാളെ പറയാം.

ശ്രീലേഖ : നാളെ നടക്കുമോ ?

ഞാൻ : നമ്മുക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ നാളെ രാത്രി അവൾ നമ്മുടെ കട്ടിലിൽ ഉണ്ടാകും.

ഞാൻ ജന്നൽ വഴി പുറത്തേക്കു നോക്കി  ഇരുട്ട് പടർന്നിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ : നമ്മളെ അനേഷിക്കുന്നുണ്ടാകും, പോകണ്ടേ ?

ശ്രീലേഖ : ഞാനൊന്ന് മേൽ കഴുകിയിട്ടു വരാം.

ഇളയമ്മ എഴുനേറ്റു ബാത്റൂമിലേക്കു പോയി.  ഞാനും ദേവകിയും കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു.

ഞാൻ : നിങ്ങൾ രണ്ടും കളിക്കുകയാണെങ്കിൽ എന്നോട് പറയണം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ ? നീ എന്താ പറയാതിരുന്നത് ?

ദേവകി : ഞാൻ വന്നു പറഞ്ഞല്ലോ. നിന്റെ റൂമിൽ. നീ മൂടി പുതച്ചു കിടക്കല്ലായിരുന്നോ.  എത്ര വിളിച്ചിട്ടും എണീച്ചില്ല.

ഞാൻ : അയ്യോ അതു ഞാനല്ല.  ആ തെണ്ടിയാണ് മിഥുൻ.  എന്നിട്ട്‌ അവൻ എഴുനേൽച്ചോ ?

ദേവകി : ഇല്ല. ഒരനക്കവും ഉണ്ടായില്ല.  ചക്ക വെട്ടിയിട്ടപോലെ കിടന്നു.

ഞാൻ : ഭാഗ്യം,  ഉച്ചക്ക് ഞങ്ങൾ അൽപ്പം കുടിച്ചിരുന്നു.

ദേവകി : അതു ഏതായാലും നന്നായി.

ഞാൻ : ഞാൻ വന്നു കേറിയപ്പോ ചെറിയമ്മ അടിപൊളിയായി അഭിനയിച്ചല്ലോ ? എങ്ങനെ മനസിലായി എന്റെ പ്ലാൻ.

ദേവകി : നീ  എന്നോട് സീത ചേച്ചിയെ മതി എന്നല്ലേ പറഞ്ഞേ.  നീ ഇടിച്ചു കയറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നിനക്ക് അവളെ വേണമായിരിക്കും എന്ന് എനിക്കുതോന്നി.  വേണ്ടെങ്കിൽ കളികണ്ടു