Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 2

പൈസ സ്വരുക്കൂട്ടി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.  പിള്ളേരുടെ പഠിപ്പു കഴിഞ്ഞ് ഒരു നല്ല ജോലിയിൽ കേറിയാലേ എന്റെ അധ്വാനം നിൽക്കൂ.

ശ്രീലേഖ : എന്നാലും ചേച്ചി ഒറ്റയ്ക്ക് രണ്ടു പിള്ളേരെ അന്യനാട്ടിൽ കിടന്ന് വളർത്തിയെടുത്തല്ലോ. അതിന് ചേച്ചിയെ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.

സീത : എല്ലാം ദൈവം വിടിച്ചപോലല്ലേ വരൂ.

ശ്രീലേഖ : ചേച്ചിയെന്താ ആകെ വിയർക്കുന്നത് ? അതും ഈ തണുപ്പിൽ.

സീത : എന്താണെന്നു അറിയില്ല.  ആകെ ഒരു തരം വല്ലായ്ക.  തണുക്കുന്നുണ്ട്, ഇനി വല്ല പനിയെങ്ങാനും ആകുമോ ?

ഇളയമ്മ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു എന്നിട്ട്‌ നെറ്റിയിലും നെഞ്ചിലും കൈവെച്ചു നോക്കി.

ശ്രീലേഖ : ഏയ്.  പനിയൊന്നും  ഇല്ല.  ഞാൻ കുടിക്കാൻ കുറച്ച് വെള്ളം എടുക്കട്ടെ ?

സീത : ഹ്മ്മ്

ഇളയമ്മ അവിടെ മേശയിൽ ജഗ്ഗിൽ ഇരുന്ന വെള്ളമെടുത്തു

കൊടുത്തു.  സീത ചെറിയമ്മയ്ക്കു ജഗ്ഗ് മര്യാദക്ക് പിടിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.  വായിലേക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കുമ്പോളും കുറെ വെള്ളമെല്ലാം ദേഹത്തുപോയി. സീത ചെറിയമ്മേടെ നില തെറ്റി തുടങ്ങി.

ശ്രീലേഖ : എന്ത് പറ്റി ചേച്ചി ദേഹത്തെല്ലാം  വെള്ളം പോയല്ലോ...

സീത : അത് പിടിത്തം തെറ്റിയതാ...

ശ്രീലേഖ : കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ ?

സീത : ഏയ് എന്ത് കുഴപ്പം ? എനിക്ക് നന്നായി ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്.  ഇനി നാളെ സംസാരിക്കാം.  ഞാൻ പോട്ടെ.

സീത ചെറിയമ്മ തനിക്ക് ഒന്നുമില്ല എന്ന് ഇളയമ്മയെ ധരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു, എന്നാൽ പൂറ്റിൽ കൃമി കടിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള കഴപ്പ് ഇനി വരാൻ പോകുന്നതേ ഉള്ളു എന്ന് ഞങ്ങൾക്കല്ലേ അറിയൂ.  എഴുനേറ്റു നിന്നതും ചെറിയമ്മയുടെ കാലൊന്നു ഇടറി,  ശ്രീലേഖ ഇളയമ്മ ചെറിയമ്മയെ പിടിച്ചു.

ശ്രീലേഖ : ചേച്ചിക്ക് ഇത്രേം നേരം ഒരു കുഴപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ.  ഞാൻ ആരെങ്കിലും വിളിക്കണോ ?

സീത : വേണ്ട,  എന്നും വേണ്ട.  എനിക്ക് പ്രഷർ കൂടുമ്പോൾ ഇതുപോലെ തലചുറ്റാറുണ്ട് അതാകും ഒന്ന് കിടന്നുറങ്ങിയാൽ ശെരിയാകും. ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് പോട്ടെ.

ചെറിയമ്മ മയക്കത്തിന്റെ തളർച്ചയിൽ പറഞ്ഞു.  ഒരു നുള്ള് ആനമയക്കിയുടെ പ്രതിഫലനമാണ് ഈ തളർച്ച.

ശ്രീലേഖ :