Chapter Title : അത്തം പത്തിനു പൊന്നോണം 7 [Sanjuguru]

തളർന്നുകൊണ്ടു മാലതിയുടെ നെഞ്ചിലേക്കാണ് വീണത്. മാലതി കൈകൾകൊണ്ടെന്നെ മാറിൽ അണച്ചു പിടിച്ചു.

മാലതി : നീ എന്റെ പൊന്നുമോനാടാ.... ഞാനൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമ്മാനമാണ് എനിക്ക് നീ തന്നത്... എന്താ നിന്റെ മനസ്സ് മാറാൻ കാരണം...

ഞാൻ : ഞാൻ പിന്നിൽ കയറ്റുമ്പോൾ...  എനിക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ തരാം എന്ന് പറഞ്ഞു നിന്നു തന്നില്ലേ...  അപ്പൊ തീരുമാനിച്ചതാ...  ഇനി വേദനിപ്പിക്കരുതെന്നും...  നിനക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന എല്ലാ സന്തോഷവും നൽകണമെന്നും...

മാലതി : ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി തന്നെ പറഞ്ഞതാ...

ഞാൻ : ആ ആത്മാർത്ഥത ചെറിയമ്മേടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ കണ്ടു...  അതുകൊണ്ടല്ലേ ഈ സമ്മാനം തന്നത്...

ഞാൻ മാലതിയുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും കേറി മാലതിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഉമ്മവെച്ചു. ഞാൻ മാലതിയുടെ ചുണ്ടുകൾ നുണഞ്ഞുകൊണ്ടു അവളുടെ സൈഡിലേക്ക് ഇറങ്ങികിടന്നു. ഞാൻ മാലതിയുടെ കണ്ണിലേക്കു തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.

ട്ടപ്...ട്ടപ്... ട്ടപ്..

ആരോ കതകിൽ മുട്ടുന്നു. ഞാനും മാലതിയും ഞെട്ടിയെഴുനേല്ച്ചു.  മാലതിയുടെ മുഖം പേടിച്ചു വിളറി വെളുത്തു. ഞാനും മാലതിയും എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിന്നു.

ട്ടപ്.. ട്ടപ്...

വീണ്ടും വാതിലിൽ മുട്ട്.  ഞാൻ നിലത്തു നിന്നു എന്റെ മുണ്ട് എടുത്തുടുത്തു.  മാലതിയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ വാരിയെടുത്ത് അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.  എന്നിട്ട്‌ മാലതിയെ പിടിച്ചു ഞാൻ ബാത്റൂമിൽ കയറ്റി.  എന്നിട്ട്‌ ഞാൻ ഉറക്ക ചടവാഭിനയിച്ചു വാതിൽ തുറന്നു. വാതിൽ തുറന്നതും പുറത്ത് ദേവകി ചെറിയമ്മ.

ഞാൻ : എന്തെ ചെറിയമ്മേ...  ഈ നേരത്ത്... ഉറങ്ങിയില്ലേ...?

ദേവകി : എന്തോ എനിക്കുറക്കം വന്നില്ല. നീ ഉറങ്ങിയായിരുന്നോ??..  അല്ലെങ്കിൽ എന്നും എന്നെ അനേഷിച്ചു വരുന്നതാണല്ലോ,  ഇന്നെന്തു പറ്റി...

ദേവകി സംസാരിച്ചികൊണ്ടു ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.  എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ട്.  ദേവകിയെങ്ങാനും മാലതിയെ കണ്ടാൽ. എല്ലാ ചീറ്റും. ദേവകി ചെറിയമ്മേടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ പറ്റൂ. ഞാൻ കതകടച്ചു ദേവകി ചെറിയമ്മയെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപിടിച്ചു.

ഞാൻ : ഇന്ന് നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട് ചെറിയമ്മേ...  തീരെ വയ്യ...  അല്ലെങ്കിൽ എന്നും ഞാനീ ശരീരത്തിൽ ഒരു വെടികെട്ടു നടത്തിയിട്ടല്ലേ ഉറങ്ങാറുള്ളു...

ദേവകി : അതുകൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു...  എനിക്ക് തീരെ