Chapter Title : അത്തം പത്തിനു പൊന്നോണം 7 [Sanjuguru]

ഇനി നളിനി ചെറിയമ്മ മാത്രമായിട്ട്‌ ബാക്കിയാകേണ്ട...

മാലതി : ഇപ്പൊ തന്നെ നിന്നെകൊണ്ട് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല...  എന്റെ ഇന്നത്തെ അവസാനത്തെ കളിക്കുള്ള പാലാ ദേവകി ഊറ്റിക്കൊണ്ടു പോയത്..  ഈ കണക്കിന് നളിനികൂടി ആയാൽ നിന്റെ ആരോഗ്യം നശിക്കുമല്ലോ...

ഞാൻ : ഓണം കഴിഞ്ഞു പോകുന്നത് വരെയല്ലേ നിങ്ങളെയൊക്കെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ പറ്റൂ...  അതുവരെ എങ്ങനെയൊക്കെ കളിക്കാൻ പറ്റുമോ അതൊക്കെ ചെയ്യണം...

മാലതി : എനിക്ക് നിന്റെ ആരോഗ്യം നന്നായിരുന്നാൽ മതിയെന്നൊള്ളു... ശ്രദ്ധിക്കണേ മോനെ...  നേരത്തിനു ഭക്ഷണം കഴിക്കണം...

ഞാൻ : അതൊക്കെ എന്റെ മാലതിക്കുട്ടി ഒരമ്മയെപോലെ കൃത്യമായി നോക്കുന്നില്ലേ...  അത് മതി

മാലതി : എന്നാ എന്റെമോനിപ്പോൾ കിടന്നുറങ്ങിക്കൊള്ളൂ...  ചെറിയമ്മ നീങ്ങി കിടക്കണോ...

ഞാൻ : വേണ്ട പൊന്നെ... എന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ കിടന്നോ..  നമ്മുക്കിങ്ങനെ തുണിയില്ലാതെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു കിടക്കാം...

മാലതി : ഹ്മ്മ്...

ഞാൻ മാലതിയെ രണ്ടു കൈകൊണ്ടു ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

ഞാൻ : പിന്നെ...  പുലർച്ചെ ഞാൻ എഴുനേറ്റില്ലെന്നു വരും...  ചെറിയമ്മ എഴുന്നേറ്റോളനം... അല്ലെങ്കിൽ ആകെ കൊളമാകും...

മാലതി : അതൊന്നും നീ പേടിക്കണ്ട....  ഞാൻ കൃത്യമായി എഴുന്നേറ്റ് പൊയ്ക്കൊള്ളാം...  നിന്നെ ഞാൻ എഴുനേൽപ്പിക്കാൻ നിൽക്കില്ല... ഞാൻ പൊയ്ക്കൊള്ളാം...

ഞാൻ : ശെരി...

ഞാൻ മാലതിയും അങ്ങനെ കെട്ടിപിടിച്ചുകിടന്നു. തലചായ്ക്കുന്ന നെഞ്ചിലും കവിളിലും ചുണ്ടിലുമെല്ലാം മാലതി ഇടക്ക് ചുംബനങ്ങൾ പൊഴിച്ചു.  പതിയെ പതിയെ ഞാനും മാലതിയും അഗാധമായ നിദ്രയിലേക്ക് വീണു. ഉറക്കത്തിലും എന്തൊക്കെയോ സ്വപനങ്ങൾ എന്നെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓർമ്മയില്ലാത്ത സ്വപ്‌നങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ  നടക്കുമെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.