Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 3 [കിച്ചു✍️]

ഈ അധഃകൃതന്റെ ഗുദത്തിൽ വരെ സ്പര്ശിച്ചെന്നോ..? എന്താണ് തനിക്കു പറ്റിയത്..?

അവൾ വെറുപ്പോടെ അവളുടെ കൈയിലേക്ക് നോക്കി, അതിൽ അപ്പോളും ചൂട് പോയിട്ടില്ലാത്ത തേവന്റെ താണ കുലത്തിൽ പെട്ട ജീനുകൾ ഉള്ള ശുക്ലം ഉണ്ടായിരുന്നു... കൈ കുടഞ്ഞു കളഞ്ഞു അവൾ ആ കൈ വെള്ളത്തിൽ സോപ്പിട്ടു കഴുകി.

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അപ്പോളും കൈകൾ ഉയർത്തി കണ്ണടച്ച് നിൽക്കുന്ന തേവനെ കണ്ടപ്പോൾ യാമിനിക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി. എല്ലാം താൻ തന്നെയാണ് കാട്ടി കൂട്ടിയത്… അവൾ അവനോടു പറഞ്ഞു.

“കണ്ണ് തുറന്നോളൂ... നീ നിന്റെ മുഷിഞ്ഞ തോർത്ത് വെച്ച് ഈ ക്രീം എന്നായി തുടച്ചു കളയണം. പിന്നെ നന്നായി സോപ്പ് തേച്ചു കുളിച്ചോളൂ... പിന്നെ അവിടെ കിടക്കുന്ന പുതിയ തോർത്ത് നീ എടുത്തു കൊള്ളൂ... കുളിമുറി നന്നായി കഴുകി മുടി മുഴുവൻ കളയാൻ മറക്കണ്ട കേട്ടോ...”

പുറത്തിറങ്ങിയ യാമിനിക്കു ശരീരത്തു എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ പോലെ… മൊത്തത്തിൽ ഭാരം കുറഞ്ഞ ഒരു തോന്നൽ. അവൾ നേരെ മുറിയിലേക്ക് പോയി വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചു കളഞ്ഞു ഷവർ തുറന്നു നിന്നു...

കുളികഴിഞ്ഞു വേഷം മാറിയിറങ്ങി വന്ന യാമിനി മുടി ചീകി ഒതുക്കിയപ്പോളും അല്പം മുൻപ് കൈവിട്ടു പോയ തന്റെ നിയന്ത്രണത്തെ ഒരു കുറ്റബോധത്തോടെ ഓർത്തു… ആ ചെറുക്കൻ എന്ത് കരുതി കാണും ചിന്തിക്കുന്തോറും അവളുടെ മുഖഭാവം കൂടുതൽ ദൃഢമായി...

അവൻ എന്ത് ചിന്തിച്ചാലും വേണ്ടില്ല, ഞാൻ ഈ തറവാട്ടിലെ ആത്തോലമ്മയാണ്… എനിക്കെതിരെ ആര് പറഞ്ഞാലും ആരും വിശ്വസിക്കുകയില്ല… തന്നെയുമല്ല ഊമയായ അവൻ എന്ത് പറയാൻ..? പുതിയ ചിന്തയുടെ തെളിമയിൽ യാമിനി ആത്മ വിശ്വാസത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു.

അടുക്കളയിൽ അവൾ തേവനെ കണ്ടില്ല. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ അവൾ ഒരു നിമിഷം താൻ ഒരു ഗന്ധർവ്വനെ കണ്ടപോലെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു… അടുക്കളക്ക് പുറമെയുള്ള ചായിപ്പിന്റെ അരമതിലിൽ, കഷ്ടിച്ച് അര മറക്കുന്ന തോർത്ത് മുണ്ടു ചുറ്റി ഒരു കാലുയർത്തി കുത്തിയിരിക്കുന്ന തേവൻ…

ഇപ്പോൾ ഏതു കുലമാണ് അവൻ... എന്തിനു കുലം പറയണം..? ഒരു ദേവകുമാരനെ പോലെ സുന്ദരനായ ഇവൻ ഏതു കുലമായാലും, പെണ്ണായി പിറന്ന ആരെങ്കിലും ഇവനെ കാമിക്കാതിരിക്കുമോ..? അത്രയ്ക്ക് മാറ്റം