Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 3 [കിച്ചു✍️]

പട്ടട കാണാൻ. കത്തിയമർന്ന കുടിയുടെ മേലേക്ക് ഉയർന്നു പൊങ്ങിയ പുകയും മനുഷ്യമാംസം കത്തിയ മണവും അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിറഞ്ഞു... അതോടെ അവന്റെ അമർഷം അടങ്ങി...

ചെറുത്തു നിൽപ്പു അസാധ്യമാണ്… പകരം എന്ത്..? പ്രതികാരം ആയാലോ..? അത് മാത്രമേ നടക്കൂ... പക്ഷെ എങ്ങനെ..? അടിയന്റെ കുടിയിൽ മാത്രമല്ലല്ലോ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉള്ളത്... പക്ഷെ അതെങ്ങനെ നടക്കും... ബലം പ്രയോഗിച്ചാൽ മരണം ഉറപ്പാണ്...

അങ്ങനെ ഒരു നീക്കം തന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടായാൽ മരണം ഉറപ്പു. അത് മാത്രമല്ല ബലാൽക്കാരം അവനിഷ്ടമല്ല, അതിനി എന്ത് പ്രതികാരത്തിന് വേണ്ടിയായാലും. പക്ഷെ അവരെ മനസ്സു കൊണ്ട് കാമിച്ചാൽ സങ്കല്പത്തിൽ ഭോഗിച്ചാൽ ആരറിയാൻ..?

കൊഴുത്ത മാദക ശരീരമുള്ള മക്കളും അമ്മയും… അവന്റെ മനസ്സിൽ കുറെ സുന്ദര മുഖങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു പല്ലവിയും, തെന്നലും, യാമിനിയും ഒക്കെയുണ്ടായിരുന്നു ആ രൂപങ്ങളിൽ...

യാമിനി തമ്പുരാട്ടിയുടെ രൂപത്തിനൊപ്പം ആ മാദക ഗന്ധവും അവന്റെ തലച്ചോറിലുണർന്നു... ആ വിയർപ്പു നിറഞ്ഞ കക്ഷത്തിൽ അവൻ മുഖം ചേർത്തു… ആവോളം ആ ഗന്ധം മൂക്കിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി, അരക്കെട്ടിൽ അവന്റെ പൗരുഷം ഉണർന്നു മുഴുത്തു.

ഇനിയും തൊലിഞ്ഞു പകമായിട്ടില്ലാത്ത അവന്റെ മുഴുത്ത നേന്ത്രപ്പഴത്തെ അവൻ മുഷ്ടിക്കുള്ളിൽ ആക്കി കുലുക്കി തുടങ്ങി. അവന്റെ സങ്കൽപ്പ ലോകത്തു യാമിനി തമ്പുരാട്ടി നഗ്നയായി നൃത്തം വെച്ചു അവൻ ആ ദിഗംബരനായി ആ മാദക രൂപത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു...

പ്രതികാരം... മധുര പ്രതികാരം... അതിപ്പോ ഇങ്ങനെയും ആവാം മനസ്സിന് സുഖം കിട്ടുന്ന ആ ഓർമ്മയിൽ ഉടുമുണ്ടിനെ നനച്ചു ചീറ്റി തെറിച്ച ശുക്ലത്തിന്റെ ചൂടുള്ള ശേഷിപ്പുകൾ കൈയിൽ നിന്നും ലിംഗത്തിൽ നിന്നും മുണ്ടിൽ തന്നെ തുടച്ചു അവൻ അവൻ പതിയെ ഉറക്കത്തിന്റെ പുതപ്പിലമർന്നു...

കുളി കഴിഞ്ഞു ടവൽ വെച്ച് ഉയർത്തി കെട്ടിവെച്ചിരുന്ന മുടി അഴിച്ചു, ബാക്കി നനവ് കൂടി ഉണക്കി കൊണ്ടിരുന്ന യാമിനി തമ്പുരാട്ടിയുടെ നൈറ്റ് ഗൗണിന്റെ കൈകൾക്കിടയിലൂടെ കക്ഷത്തിൽ വളർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്ന കറുത്ത രോമം ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ദേഹത്തു അടുത്തറിയാം.

ആ കൊഴുത്ത മാദക മേനിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ പ്രഭാകര കൈമൾക്കു ദേഹം തളരുന്നത് പോലെ, യാമിനി അയാളെ മനഃപൂർവ്വം കൊതിപ്പിക്കുന്ന പോലെ,