Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ [കിച്ചു✍️]

താഴെ ഭാഗത്തേക്ക് എണ്ണ ഒഴുകിയിറങ്ങി...

ഇതിനു മുൻപ് പലപ്പോഴും യശോദ ചിരുതയെ കൊണ്ട് ദേഹം ഉഴുവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും കരുത്തില്ലായിരുന്നു അവളുടെ കൈകൾക്കു കൊരന്റെ കൈകൾക്കു ഉരുക്കിന്റെ കരുത്താണ് തഴമ്പിന് പാറയുടെ പരുപരുപ്പും വേദനയുടെ നൊമ്പരത്തിലും ഒരു ചെറിയ സുഖം യശോദക്ക് തോന്നി…

അരമണിക്കൂറോളം തിരുമ്മി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ യശോദ പറഞ്ഞു

“മതിയാക്കാം… ഇന്നത്തേക്ക് നല്ല ഒരാശ്വാസം തോന്നുന്നു...”

ഇഛാഭംഗത്തോടെ കോരൻ ഒരിക്കൽ കൂടി ആ ഉരുണ്ട ചന്തികൾ തടവി കൈ എടുത്തു അപ്പോളേക്കും കോരന്റെ കൈ കരുത്തിൽ തമ്പുരാട്ടിയുടെ കുണ്ടികൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു...

ആദ്യം ഇറങ്ങിയ കോരൻ കുളപ്പുരയുടെ വടക്കായി കത്ത് നിന്നു അവനറിയാം ഇനി തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും തുണിയുമെടുത്തു ചിരുത ഇവിടെ അലക്കാനായി വരുമെന്ന് അവന്റെ പ്രതീക്ഷ തെറ്റിയില്ല ബക്കറ്റു നിറച്ചും തുണിയുമായി ചിരുത വന്നു

കോരനെ കണ്ടപ്പോളെ ചിരുതയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ള പുഞ്ചിരി പരന്നു തമ്പുരാട്ടിയുടെ മൂലം കാണാനൊത്തു അല്ലെ കോശവാ എന്ന് ആ ചിരി അവനെ നോക്കി വിളിച്ചു പറയുന്ന പോലെ കോരന് തോന്നി, ചുറ്റുപാടും ഒന്ന് നോക്കി കോരൻ അവളെ കടന്നു പിടിച്ചു.

പെട്ടന്നുള്ള ആ പ്രതീക്ഷിത നീക്കത്തിൽ ചിരുത ഭയന്ന് പോയി കോരന്റെ തുണി മുന്നിൽ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന കണ്ടപ്പോളാണ് അവൾക്കു കാര്യം പിടി കിട്ടിയത്…

അപ്പോൾ അവളുടെ ഭയം ഇരട്ടിയായി നാലുപാടും വിഹ്വലതയോടെ നോക്കി അവൾ കണവനെ തള്ളി മാറ്റാൻ പാടു പെട്ടു പറഞ്ഞു...

“എന്താ… ഇപ്പൊ, വീട്ടിൽ ചെല്ലട്ടെന്നു… ആരേലും കണ്ടാൽ..? കൊത്തിയരിയും വിടൂ… വിടൂന്നെ...”

പക്ഷെ കോരൻ അതൊന്നും കേൾക്കാനുള്ള ഒരു അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല അവൻ അവളുടെ മുണ്ടിന്റെ അറ്റം തെറുത്തു കേറ്റി കുളപ്പുരയുടെ അരഭിത്തിയിലേക്കു ചേർത്ത് കുനിച്ചു നിറുത്തി പിന്നിൽ കൂടി അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലേക്കു അവന്റെ കുലച്ചു നിന്ന കുണ്ണ തള്ളി കയറ്റി…

ആഹ്... ഹാ...

ചിരുതക്കു നൊന്തു പക്ഷെ കോരന് കണ്ണില്ലായിരുന്നു കാതും അവന്റെ കണ്ണിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന കോലോത്തെ തമ്പ്രാട്ടിയുടെ ഉരുണ്ടു മുഴുത്ത തങ്ക കുണ്ടികൾ ആയിരുന്നു കാതിൽ തമ്പുരാട്ടിയുടെ പവിഴ ചുണ്ടിൽ നിന്നും ഉതിർന്നു വീണ സീൽക്കാരങ്ങളും...

ചിരുതയുടെ പൂറു