Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ [കിച്ചു✍️]

നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു.

തമ്പ്രാട്ടിയുടെ താഴെ നടു മുതൽ ചന്തിയുടെ താഴെ വരെ നഗ്നമാണ് ഇടുപ്പുകളിൽ തുടങ്ങി ചന്തി മുഴുവൻ എണ്ണയിൽ കുളിച്ചു തിളങ്ങി കനത്ത ആ തുടയുടെ ബാക്കി കൂടി കാണുവാൻ അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത മോഹം തോന്നി...

ചിരുതയോടെന്ന പോലെ അവൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പിറുപിറുത്തു, അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവന്റെ പോലെ ഒരു വിറയൽ കലർന്നിരുന്നു.

“ചിരുതേ നീര് തിരുമ്മിയിറക്കുമ്പോൾ കാലിന്റെ പാദത്തിൽ വരെ നീട്ടി തിരുമ്മണം അല്ലേൽ നീര് മൊത്തത്തിൽ ഇറങ്ങില്ല... ഈ തുണി കുറച്ചു കൂടി...”

ചിരുത കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന തമ്പുരാട്ടി കാണുന്നില്ല എന്നു നോക്കി ഉറപ്പിച്ചു കോരനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. പക്ഷെ അവൻ ചിരുതയെ നോക്കാതെ തന്നെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ ഉൾതുടയിലേക്ക് കൈ ആഴ്ത്തി അടിപാവാട പിന്നിലേക്ക്‌ കൂടുതൽ വലിഞ്ഞു…

അരക്കെട്ടിൽ പാവാട വലിയുന്നതറിഞ്ഞ തമ്പുരാട്ടി നാടു ഉയർത്തി, ചിരുത വേറെയൊന്നും ചെയ്യാനില്ലാതെ ആ പാവാട കാലിലേക്ക് വലിച്ചൂർത്തിയെടുത്തു... ആനയുടെ തുമ്പികൈ വണ്ണത്തിൽ വെണ്ണക്കല്ലിൽ തീർത്ത പോലെ ആ സുന്ദരിയുടെ കാലുകൾ കോരന്റെ മുന്നിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി.

കോരൻ കൂടുതൽ എണ്ണ കൈകളിൽ പകർന്നു ഇടുപ്പിൽ നിന്നും കാൽപാദം വരെ ഒരു ഇഞ്ചു സ്ഥലം പോലും വിടാതെ അമർത്തി തടവി, രോമമില്ലാത്ത പുറം തുടയിൽ നിന്നും രോമമുള്ള മുട്ടിനു താഴെ ഭാഗത്തേക്ക് എണ്ണ ഒഴുകിയിറങ്ങി...

ഇതിനു മുൻപ് പലപ്പോഴും യശോദ ചിരുതയെ കൊണ്ട് ദേഹം ഉഴുവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത്രയും കരുത്തില്ലായിരുന്നു അവളുടെ കൈകൾക്കു കൊരന്റെ കൈകൾക്കു ഉരുക്കിന്റെ കരുത്താണ് തഴമ്പിന് പാറയുടെ പരുപരുപ്പും വേദനയുടെ നൊമ്പരത്തിലും ഒരു ചെറിയ സുഖം യശോദക്ക് തോന്നി…