Chapter Title : അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ]

തമ്പ്രാന് കൂട്ട് പോയതാണ് കൈമൾ..തമ്പ്രാനെ കോലോത്താക്കി അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്..

ഈ പാടം മുറിച്ച് കടന്ന് വേണം കൈമൾക്ക് വീട്ടിലെത്താൻ..

തന്റെ അവസാന യാത്രയാണിതെന്നറിയാതെ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടൊക്കെ പാടി നടക്കുകയാണ് കൈമൾ.. അയാൾക്ക് രാത്രിയും പകലും ഒരുപോലെയാണ്.. യാതൊന്നിനേയും പേടിയില്ല.. ഈ ദേശത്തെ അടിയാന്മാർ മാത്രമല്ല, ഒരു ജീവജാലവും തനിക്കെതിൽ വരില്ലെന്ന് കൈമൾക്കറിയാം..ആരേലും വന്നാൽ അവൻ ജീവനോടെ പോവുകയുമില്ല..

ഇരയെ കണ്ട വന്യമൃഗത്തിന്റെ മുരൾച്ച പോലെ ഒരു ശബ്ദം കേട്ട് കൈമളൊന്ന് നിന്നു..എങ്കിലും അയാൾക്ക് പേടിയൊന്നും തോന്നിയില്ല… അയാൾ കയ്യിലിരുന്ന് ചൂട്ട് മിന്നിച്ച് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി.. കുറച്ച് ദൂരെ എന്തോ തിളങ്ങുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി..

“ദെന്താദ്… ?”..

കൈമൾ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു..അപ്പുറത്ത് അനക്കമില്ല..

“ആരായാലും വഴിമാറുക… കാര്യസ്ഥന് വഴിമുടക്കുന്നോ… ?”..

കൈമൾ മുരണ്ട് കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് രണ്ടടി വെച്ചു.. ചൂട്ടിന്റെ വെട്ടത്തിൽ മുന്നിലെ കാഴ്ച കണ്ട്‌ അയാൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.. കൂറ്റനൊരു പന്നി വരമ്പിൽ വഴിമുടക്കി നിൽക്കുന്നു.. അടുത്ത കാലത്തൊന്നും പന്നി നാട്ടിലിറങ്ങിയിട്ടല്ലെന്നോർത്ത കൈമൾ ചൂട്ട് മുന്നോട്ട് നീട്ടി..

“ മാറിപ്പോ അശ്രീകരം… “..

ചൂട്ടിലെ തീ പന്നികൾക്ക് പേടിയാണെന്ന് കൈമൾക്കറിയാം..പക്ഷേ ആ പന്നി അനങ്ങിയില്ല.. അവന്റെ നോട്ടം പന്തിയല്ലെന്ന് കൈമൾക്ക് തോന്നി.. പിന്തിരിഞ്ഞ് നടക്കണോന്ന് കൈമൾ ചിന്തിച്ചതേ ഉള്ളൂ..വന്യമായൊരു മുരൾച്ചയോടെ ആ പന്നി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.. കൈമൾക്ക് തിരിയാനുള്ള നേരം കിട്ടിയില്ല.. അതിന് മുൻപേ ആ പന്നി തേറ്റ കൊണ്ട് കൈമളുടെ അടിവയറിൽ ആഞ്ഞ് കുത്തി..ഒരർച്ചയോടെ കൈമൾ പാടത്തേക്ക് തെറിച്ച് വീണു.. ഒറ്റക്കുത്തിന് അയാളുടെ കുണ്ണയടക്കം തകർന്ന് പോയി..

കൈമൾ പാടത്ത് കിടന്ന് ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു.. വരമ്പിൽ നിന്ന പന്നി സാവധാനം പാടത്തേക്കിറങ്ങി..അത് കൈമൾക്ക് ചുറ്റുമൊന്ന് നടന്നു.. കുണ്ണയിൽ കൈ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് കൈമൾ പേടിയോടെ പന്നിയെ നോക്കി.. അയാൾക്ക് ജീവൻ പോകുന്ന വേദനയായിരുന്നു..അയാൾക്കിത് വരെ വേദനിച്ചിട്ടില്ല.. വേദനിപ്പിച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ.. അയാൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു..

അസംഖ്യം അടിയാന്മാരെ ക്രൂരമായി ദ്രോഹിക്കുകയും, ഒട്ടനേകം നിരപരാധികളെ നിർദാക്ഷിണ്യം കൊന്ന് തള്ളുകയും ചെയ്ത ക്രൂരനായ കാര്യസ്ഥന്റെ വേദനയെടുത്തുള്ള കരച്ചിൽ കുമാരൻ ആസ്വദിച്ച് കേട്ടു.. അയാളുടെ ചുറ്റും നടന്ന് അവൻ പകയോടെ മുരണ്ടു..