Chapter Title : അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ]

ഒരു മാസമായിട്ടും ചീരൂനെയൊന്ന് തൊടാൻ കുമാരനായില്ല.. അതും അവരുടെ ആചാരവും വിശ്വാസവുമാണ്..കെട്ടിക്കൊണ്ട് വരുന്ന പെണ്ണിനൊപ്പം ആദ്യം കിടക്കേണ്ടത് വല്യ തമ്പ്രാനാണ്.. പിന്നെ ഊഴമനുസരിച്ച് മറ്റ് തമ്പ്രാക്കന്മാർ.. അവർക്ക് മടുക്കുന്നത് വരെ,അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ അനുമതി കിട്ടുന്നത് വരെ കുമാരന്, ചീരൂനെ തൊടാൻ അവകാശമില്ല..തമ്പ്രാക്കളറിയാതെ വേണേൽ കുമാരന്, ചീരൂന്റൊപ്പം കിടക്കാം..പക്ഷേ അവനത് ചെയ്യില്ല..അങ്ങിനെ ചെയ്താൽ അത് തമ്പ്രാക്കളോട് ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വിശ്വാസ വഞ്ചനയായിപ്പോകും..

കൂടിപ്പോയാൽ ഒരാഴ്ചയൊക്കെയേ തമ്പ്രാക്കൾ പുതുപ്പെണ്ണിനെ കളിക്കൂ.. പക്ഷേ, മാസമൊന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടും ചീരൂനെ തമ്പ്രാക്കൾക്ക് മടുത്തില്ല.. അവളുടെ കേമത്തരം ദൂരെ ദേശത്ത് വരെ എത്തി..എന്നാ ആ കേമിയെ ഒന്ന് കാണണമെല്ലോന്നോർത്ത് കാൽനടയായും, പല്ലക്കിലും തമ്പ്രാക്കൾ നിത്യേനെ ചീരൂനെ കാണാനെത്തി..

ചീരു ഒരു കേമി തന്നെയായിരുന്നു.. അവളുടെ രതിപാടവത്തിൽ തമ്പ്രാക്കൾ തൃപ്തരായി.. സാധരണ ഒരിക്കൽ വന്ന തമ്പ്രാൻ പിന്നെ ആ പെണ്ണിനടുത്തേക്ക് പോകാറില്ല..എന്നാൽ ഒരിക്കൽ വന്നിട്ട് പോയ തമ്പ്രാക്കൾ തന്നെ ചീരൂനെത്തേടി വീണ്ടും വീണ്ടും വന്നു.. ചീരു ഒരു സകല കലാ വല്ലഭയായിരുന്നു.. കെട്ട്യോൻ കടുത്ത നിരാശയും കോപവും സഹിച്ച് പുറത്ത് ബീഡിയും വലിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ചീരു ഓരോ ദിവസം ഓരോ തമ്പ്രാക്കന്മാരോടൊപ്പം രതിമഹോൽസവം നടത്തുകയായിരുന്നു… ഇതൊക്കെ നാട്ട് നടപ്പാണെന്നോർത്ത് ഒരു കുറ്റബോധവും അവൾക്ക് തോന്നിയതുമില്ല..

എന്നാൽ പുറത്തിരിക്കുന്ന കുമാരൻ പലതും പലതും ചിന്തിച്ച് വല്ലാത്തൊരവസ്ഥയിലെത്തിയിരുന്നു..തങ്ങളെന്തിനാണ് ഇങ്ങിനെ പേടിച്ച് കഴിയുന്നതെന്ന് എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും അവന് മനസിലായില്ല.. രാവിലെ മുതൽ എല്ല് മുറിയെ അദ്ധ്വാനിച്ചിട്ടാണ് കഴിക്കാനെന്തെങ്കിലും കിട്ടുന്നത്..അദ്ധ്വാനിക്കാൻ ആരോഗ്യമുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെന്തിന് വേറെ ആൾക്കാരെ പേടിക്കണം..?.

തന്റെ കുലത്തിനെതിരെ നടക്കുന്ന അനീതി എന്തിന് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കണം..?.. എന്തേ തലമുറയിൽ ഒരാൾക്കും പ്രതികരിക്കാനുള്ള