Chapter Title : അടിയനെ ജാക്കി വെച്ച അമ്പ്രാട്ടി [Abej]

ജാനകിയേടത്തി ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഒറ്റക്കായിരുന്നു ആ വീട്ടിൽ.

പൊതുവെ ചേട്ടൻ ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ഏടത്തി ഇളയ മകളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് നിൽക്കുന്നതും പതിവായിരുന്നു.

അയൽപക്കത്തുള്ള ചേച്ചിമാർക്കും ചേട്ടൻമാർക്കും എല്ലാം ജാനകിയേടത്തി ഏടത്തി തന്നെ ആയിരുന്നു.

വയസായ എൻ്റെ വല്യമ്മ വരെ ചേടത്തി വീട്ടിൽ  വന്നാൽ എന്താ ഏടത്തിയെ എന്ന്  ബഹുമാനത്തോടെ വിളിക്കുന്നത് ഞാൻ പലപ്പോഴും കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

അത്രക്ക് ബഹുമാനമായിരുന്നു നാട്ടുകാർക്ക് ഏട്ടത്തിയോട്.

ഏട്ടത്തിക്കും അങ്ങനെ ആയിരുന്നു എല്ലാവരോടും.

പാലും മോരും തൈരുമെല്ലാം കടം കൊടുക്കുക.

ഓണം പോലുള്ള വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ അരിയും നെല്ലുമെല്ലാം ഫ്രീ കൊടുക്കുക.

ക്യാഷ് പലിശ ഇല്ലാതെ കടം കൊടുക്കുക.

പാവങ്ങളായ വീട്ടിലെ ആളുകൾക്ക് കോടി എടുത്ത് കൊടുക്കുക എന്ന് വേണ്ട നാട്ടിലെ ഒരു തറവാടി തന്നെ ആയിരുന്നു ജാനകിയേടത്തി.

കാരണവൻമാരായിട്ട് ഏട്ടത്തിയുടെ കുടുംബം പഴയ കാലത്തെ തറവാട്ട് കാരാണെന്നും ശശിധരേട്ടൻ്റെ കുടുംബവും തൃശൂർ ഭാഗത്തെ വല്യ വീട്ടുകാരാണെന്നും എൻ്റെ വല്യമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള കാര്യമാണ്.

പഴയ കാലത്തെ കെട്ടിലമ്മമാരുടെ ലുക്കായിരുന്നു ജാനകിയേടത്തിക്ക്.

എണ്ണയും താളിയും ചേർത്ത് കുളിച്ച കറുത്ത കാർകൂന്തലിൽ ഇടയിലായി വെളുത്ത കുറച്ച് മുടികളും നെറുകെയിൽ സിന്ദൂരവും നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറിയും നല്ല വെളുത്ത് തുടുത്ത് വട്ടമുഖത്തോടെയുള്ള സ്ത്രീരത്നമായിരുന്നു അൻപത്തിയൊന്നുകാരിയായ ജാനകിയേടത്തി.

കൊഴുത്ത ശരീരവും തടിച്ച കൈ മസിലുകളും വലിയ വട്ടത്തിലുള്ള പൊക്കിൾ കുഴിയും നെയ് മുറ്റി തൂങ്ങി ചാടിയ വലിയ കുടവയറും ഒത്ത ഉയരവും കഴുത്തിൽ അഞ്ചര പവനോളം വരുന്ന വലിയ താലിമാലയും അണിഞ്ഞ ഏടത്തിയുടെ നടപ്പ് കാണാൻ തന്നെ നല്ല ചന്തമായിരുന്നു.

പുറത്ത് വല്ല കല്യാണത്തിനോ മറ്റോ പോകുമ്പോൾ സെറ്റ്