Chapter Title : അടിയനെ ജാക്കി വെച്ച അമ്പ്രാട്ടി [Abej]

വാ,,, വാഴക്കണ്ണ് വക്കാനായി ഒരു ഏഴെട്ട് കുഴി എടുക്കണം."

"അടിയൻ,"

"ഉം എന്നാ പോയേച്ചും വേഗം വാ,,"

കഞ്ഞിക്കലവും പിടിച്ച് ഏടത്തിക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടിന് താഴെയുള്ള മുശിഞ്ഞ ഒരു കൈലിയുമുടുത്ത് തോളിൽ ഒരു മുശിഞ്ഞ തോർത്തുമുണ്ടുമിട്ട് ഓച്ചാനിച്ച് നടന്ന് പോയ അവനെ കണ്ട ടിവി കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ഞങ്ങൾ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

കാലം എത്ര മാറിയിട്ടും പഴമ വിട്ട് മാറാത്ത അവനെ ഓർത്ത് അന്ന് പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന എനിക്ക് ശരിക്കും സങ്കടം തോന്നിപ്പോയി.

എന്നാലും ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചതും ഏടത്തിക്ക് ആ ചിരി അത്ര അങ്ങ് പിടിച്ചില്ലായിരുന്നു.

"ന്താപ്പോ ത്ര ചിരിക്കാൻ കുട്ടിയോളെ??? ആ പാവത്തിനെ കളിയാക്കാതെ പോയി ടി വി കാണുന്നേൽ കാണ് ഉം,,, "

ജാനകി ഏടത്തി കയർത്തതും ഞങ്ങൾ തല താഴ്ത്തി ടിവിക്ക് മുന്നിൽ പോയിരുന്നു.

കുറച്ച് കഴിഞതും അമ്പ്രാട്ടീ കലം എന്ന് പറഞ് കഴുകിയ കലവുമായി കാളുറുമ്പൻ കഞ്ഞി കുടിയും കഴിഞ് വന്നു.

"നിന്നോട് കലം കഴുകാൻ ആരാ പറഞത്?????"

"ഇഹ് ഇഹ് ഇഹ്"

"എന്ത് പറഞ്ഞാലും നിന്ന് ചിരിച്ചോണം നീ,,"

"അടിയൻ"

"ആഹ് ദാ തൊഴുത്തിൻ്റെ മൂലയില് തൂമ്പയും കൊട്ടയുമൊക്കെയുണ്ട് ചെന്നെടുത്താട്ടെ,,"

"ഓ അമ്പ്രാട്ടി,,"

"ആ പിന്നെ എല്ലാം ഒരേ അളവിൽ കുഴിക്കണം .നിനക്ക് വാഴക്ക് തടമെടുക്കാൻ ഞാൻ പറഞ് തരണ്ടല്ലോ അല്ലെ.??"

"അടിയൻ ചെയ്തോളാം അമ്പ്രാട്ടി,,"

"ഉം വൈകുന്നേരത്തിന് മുന്നേ തീർക്കണം. നല്ല മഴക്കോള് കാണുന്നുണ്ട്."

"ഓ"

കാളുറുമ്പൻ തൂമ്പയൊക്കെ എടുത്ത് വാഴക്ക് തടമെടുക്കാൻ വീടിന് സൈഡിലുള്ള ചെറിയ പറമ്പിലേക്ക് പോയി.

ഏടത്തി പാത്രങ്ങളൊക്കെ കഴുകി വെച്ച് ഞങ്ങൾക്കൊപ്പമിരുന്ന്