Chapter Title : അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് [യുയുത്സു]

അവൻ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു ചില സമയങ്ങളിൽ ദിവ്യകുനിയുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ചെറു ചാലുകളും ചിലപ്പോൾ അവൻ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ ദിവ്യ പൊത്തി പിടിക്കും അപ്പോൾ ഒന്നും കാണാതെ നിരാശപെടുകയും ചെയ്യും. അവൻ ദിവ്യയുടെ ആകാരവടിവ് കൊതിയോടെ നോക്കി നടന്നു.ഒരു ദിവസം ഉച്ചക്ക് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്ന സമയത്തായിരുന്നു പെട്ടന്ന് ദിവ്യയുടെ ഒച്ച കേൾക്കുന്നത്.

"ആയ്യോാ..... രക്ഷിക്കണേ..... ആരെങ്കിലും ഓടി വായോ....... ആയ്യോാ....."

പെട്ടന്ന് രമേശ് ഓടി പോവുന്നതും കണ്ടു. രമേശിന് പിന്നലെ അവനും ഓടി.ഒരു കുളത്തിന്റെ വശത്ത്‌ ദിവ്യ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു.

"എന്താ ദിവ്യാ...."

"ദീപു കുളത്തിൽ വീണു ഏട്ടാ....."

"അയ്യോ..... "

"ഏതു ഭാഗത്താ ചേച്ചി.."

"അവിടെ.."

ദിവ്യ ചുണ്ടിയാ ഭാഗത്തേക്ക് ഒരു മടിയോ.. ഭയമോ.. കൂടാതെ അവൻ കുളത്തിലേക്ക് ഒറ്റ ചാട്ടം. ദിവ്യയും രമേശും കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അവിടെ നോക്കി നിന്നു.പെട്ടന്ന് അവൻ പൊന്തി അവന്റെ കൈയിൽ ആ കുട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് തന്നെ ദീപുവിനെയും കൊണ്ട് കാറിൽ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പാഞ്ഞു.അതുവരെ കണ്ണ് തുറക്കാതിരുന്ന ദീപുവിനെ ജീവിനോടെ കിട്ടിയതിലും തക്ക സമയത്ത് രക്ഷിച്ച ജയ്പാലിനോട് അവർക്ക് മതിപ്പ് കൂടി.അവനോടുള്ള നന്ദി സൂചകമായി ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വന്ന ദിവ്യ അവനെ അന്വേഷിച്ച് ചെന്ന് അടുക്കളയിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന അവനെ പോയി കെട്ടി പിടിച്ചു.

"നീ ആണ് എന്റെ കുട്ടിയെ രക്ഷിച്ചത്. നന്ദിയുണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ അവൻ മരിച്ചു പോയെന്നെ... നന്ദിയുണ്ട് ജയാ...."

പെട്ടന്ന് ഓടി വന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർന്ന അവളുടെ കൊഴുത്ത മുലകൾ കാരണം അവന് തിരിച്ചു പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതായി.ദിവ്യ അവനെ മുറിക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു കരയുമ്പോൾ അവൾ നിന്ന് കുലുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.കുലുങ്ങുന്നതിനൊപ്പം അവളുടെ മുലയും കുലിങ്ങി.ആ കുലുക്കം അവനെ കൂടുതൽ ഹരം കൊള്ളിച്ചു.അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു മുലകൾ കിടന്ന് ഇളകിയും ഒരഞ്ഞും കൊണ്ടിരുന്നു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അവനെ വിട്ടു മാറി തൊഴുതു നടന്നു. അവനൊരു കുറ്റബോധം ഉണ്ടായിരുന്നു.അതിപ്പോൾ ദിവ്യയോട് തോന്നിയ ലൈഗീക ആസക്‌തി കാരണം തോന്നിയതല്ല.അവന് തിരിച്ചു കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തോന്നാതിരുന്നത്തിന്റെ കൂറ്റബോധമായിരുന്നു അത്.ദിവ്യയുടെ പുറം ഭാഗം അവന് പിടിച്ച് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാത്തത്തിന്റെ കുറ്റബോധം. ഇനിയും അവസരം