Chapter Title : അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് [യുയുത്സു]

നോക്കിയതും അസ്തമയ സൂര്യന്റെ പ്രകാശ കിരണം മാത്രം. സൂര്യൻ നാണം കൊണ്ട് വേഗം അഴങ്ങളിലേക്ക് ഒളിച്ചു.വിയർപ്പ് പടർന്ന ശരീരത്തെ കുളത്തിൽ മുക്കി വൃത്തിയാക്കി അവൻ വസ്ത്രം ധരിച്ച് കുളത്തോട് യാത്ര പറഞ്ഞു നടന്നു.തറവാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അപ്പു പീപ്പി വായിൽ വച്ച് ഊതുന്നു. ദിവ്യയുടെ അമ്മ പത്മാവതി അടുക്കളയിൽ രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.അച്ഛൻ രാഘവൻ പിള്ള തന്റെ മരുമകൻ രമേശിനോട് സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...

"എവിടെയാണ് ദിവ്യ ചേച്ചി...?"

അവന്റെ മനസ്സ് ദിവ്യയെ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.കാണാതായപ്പോൾ അവൻ അടുക്കളയിൽ കയറി ദിവ്യയുടെ അമ്മ പത്മാവതിയെ സഹായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.അടുക്കളയിലെ തിരക്കിട്ട പണിക്കൊടുവിൽ രാത്രിയിലെ അത്താഴം റെഡിയാക്കി.ദിവ്യയെ അത്താഴം കഴിക്കാൻ വിളിക്കാൻ പത്മാവതി ജയ്പാലിനെ പറഞ്ഞു വിട്ടു. അതനുസരിച്ച് ദിവ്യ കിടക്കുന്ന റൂമിലേക്ക് അവൻ ചെന്നു.ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ റൂമിൽ അടുത്തുള്ള തുറന്നിട്ട ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ ദിവ്യയെ കണ്ടു.വീട്ടിൽ ഉടുക്കാറുള്ള ഒരു ഇളം പച്ച ചുരിദാർ ധരിച്ച് പുറം തിരിഞ്ഞു കിടക്കായിരുന്നു ദിവ്യ.വാതിക്കൽ നിൽക്കുന്ന ജയ്പാലിന് ദിവ്യയെ വിളിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി.വളരെ കഷ്ടപെട്ട് അവൻ വിളിച്ചു.

"ചേച്ചി"

ദിവ്യയിൽ നിന്ന് മറുപടി ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.അഞ്ചു മിനിറ്റോളം ആ വാതിൽ പടിക്കൽ നിന്ന ശേഷം വീണ്ടും

"ചേച്ചി"

ഇപ്രാവശ്യം ദിവ്യ പതുക്കെ കലങ്ങിയ കണ്ണാൽ അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. എന്നിട്ട് പഴയ പടി തന്നെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

"ഞാൻ വരാം നീ പൊക്കോ.."

ദിവ്യയുടെ ഇടറിയ ശബ്ദത്താൽ ഉള്ള മറുപടിയും കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും അവനെ ഒന്ന് വേദനിപ്പിച്ചു.അവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ദിവ്യയുടെ അമ്മ പത്മാവതി അവിടെ ടേബിളിൽ വച്ച പാത്രങ്ങളിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പുകയായിരുന്നു. അവനും ഒപ്പം കൂടി അവൻ ദിവ്യ വരുന്നതും കാത്തിരുന്നു.ദിവ്യ വന്നിരുന്ന് പാത്രത്തിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.അവൻ ദിവ്യയിലേക്ക് ശ്രെദ്ധ കേന്ദ്രികരിച്ചു സന്തോഷവാതിയായിരുന്നു അപ്പോൾ ദിവ്യ.നേരത്തെ കേട്ട ഇടറിയ ശബ്ദമോ ഇടറിയ കണ്ണുകളോ അപ്പോൾ ദിവ്യക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല തന്റെ അമ്മയോടും അച്ഛനോടും ഭർത്താവിനോടും മകനോടും നർമം കലർന്ന വാക്കുകൾ സംസാരിച്ച് അട്ടഹിച്ചു ചിരിക്കുന്ന ദിവ്യയെയാണ് അവൻ അപ്പോൾ കണ്ടത്.അവനും അവരോടപ്പം അത്താഴം കഴിച്ചേണീറ്റു. കുറച്ചു നേരം വീട്ടു മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി രാത്രിയിൽ