Chapter Title : വിമോചനം [അവളിലേക്കുള്ള യാത്ര] [CLIMAX]

ഈ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച്, നീ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത ഒരു വെറും പുഴുവാണെന്ന് നിനക്ക് കാണിച്ചുതരും. നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ നരകവും ശിക്ഷയും അതായിരിക്കും. കണ്ടുതീർക്കടാ മൈരേ, നിന്റെ അവസാനത്തെ കാഴ്ച!”

​അപ്പോഴാണ് മുറിയുടെ വാതിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി തുറന്നത്. മന്ദഗതിയിൽ, ശാന്തമായി ഒരാൾ അകത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. സാധാരണ ജീൻസും കറുത്ത ഷർട്ടും ധരിച്ച, മുഖത്ത് യാതൊരു വികാരവുമില്ലാത്ത ഒരു യുവാവ്. അവൻ വാതിലടച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു.

​ടിജോ അവനെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.

"ആരാ നീ? നീയാണോ ഇവരുടെ ഗുണ്ട?"

ചെറിയൊരു നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം അയാൾ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു:

"അല്ല."

"പിന്നെ?"

അശ്വിൻ (അടുത്തേക്ക് നടന്ന്)

"ഞാൻ വന്നത്... നിന്റെ ഇരകളുടെ കണക്ക് തീർക്കാനല്ല..."

ഒരു സെക്കൻഡ് pause…

"നീ ജീവനോടെ ശവങ്ങളാക്കി വിട്ടവരുടെ കണക്ക് തീർക്കാൻ.”

​ടിജോ ആദ്യമായി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആ മനുഷ്യന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ദേഷ്യമില്ലായിരുന്നു, വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പായിരുന്നു.

"പേര്?"

ടിജോ ചോദിച്ചു.

​അവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു:

"അശ്വിൻ."

"ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല,"

ടിജോ പറഞ്ഞു.

"കേൾക്കും... ഇനി നീ ഈ പേര് മാത്രമേ കേൾക്കൂ," അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞിട്ട് അശ്വിൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു

ആ നിശ്ശബ്ദത ടിജോയെ ആദ്യമായി ഭയപ്പെടുത്തി...

"ഡീ... എന്റെ കയ്യിലെ വീഡിയോ പുറത്തുപോയാൽ നീ നാറ്റക്കേസാകും! നിൻ്റെ അമ്മയും അഛനും ഫ്രെണ്ട്സും എല്ലാപേരും ഇത് കാണും നിന്റെ ജീവിതം ഞാൻ തീർക്കും!"

അശ്വതി പതുക്കെ അവന്റെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തിന്റെ ഒരംശം പോലുമില്ലായിരുന്നു. അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

"അറിയാമോ ടിജോ... ഒരു പെണ്ണിന്റെ സ്നേഹമോ ശരീരമോ കള്ളം പറഞ്ഞോ മയക്കി കിടത്തിയോ കവർന്നെടുക്കുന്നത് വലിയ കഴിവല്ല. അതൊരു തരംതാഴ്ന്ന ഭീരുത്വമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ കഴിവ്കേടാണ്… എന്നാൽ, അവൾക്ക് വേണ്ടി അവളെ സ്നേഹിക്കുന്ന, അവളെ വിശ്വസിക്കുന്ന, അവൾക്ക് വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് വേണ്ടി... അവൾ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ, സ്നേഹത്തോടെ എല്ലാം നൽകുന്നത് നിനക്ക് കാണണോ? നീ എടുത്ത ആ വീഡിയോയേക്കാൾ എത്ര മനോഹരമാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹമെന്ന് നിന്റെ ഈ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് തന്നെ കാണണം. അതായിരിക്കും നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ അവസാനത്തെ കാഴ്ച, നിൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കാഴ്ച!"

അശ്വിൻ അശ്വതിയെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ടിജോയെ നോക്കി പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് അശ്വതി അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി നിലത്തേക്ക് ഊരിയെറിഞ്ഞു. തുണിയുടെ