Chapter Title : അവൻ പറഞ്ഞ കഥ 3 [ജാസ്മിൻ]

സജ്‌ന : ഡീ.. അങ്ങനെ അല്ല...

രേവതി: എങ്ങനെ അല്ല? ഞാൻ ഇത് വരെ നിന്നോട് എന്തേലും ഒളിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഞാൻ എല്ലാ കാര്യവും നിന്നോടല്ലേ പറയുന്നത്?

സജ്‌ന : ഇതങ്ങനെ അല്ല... ഇതാരോടും പറയാൻ പാടില്ല.. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ...

ദൈവമേ... ഇനി എങ്ങാനും അങ്കിൾ ഇവളെ കേറി കളിച്ചോ? അതൊ ഇനി അയാൾ ആന്റിയുമായി?....

ഛേ.. ഛേ.. അങ്ങനെയൊന്നുമാകില്ല... താനെന്തൊക്കെയാണ് ഈ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്? ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞാലോ?

"അപ്പോൾ എന്നെ നിനക്ക് വിശ്വാസം ഇല്ലല്ലേ.. നീ എന്നോട് ഒന്നും പറയില്ല അല്ലേ.. വേണ്ട.. ഞാൻ പോണു" എന്നും പറഞ്ഞവൾ വീണ്ടും പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. ഡീ നീ പോകല്ലേ... ഞാൻ പറയാം.. ഒരു നിമിഷം മൗനമാചരിച്ചിട്ട് അവൾ തുടർന്നു... നീ ഇതാരോടും പറയില്ല എന്ന് സത്യം ചെയ്യ്... എങ്കിൽ ഞാൻ പറയാം...

ഓഹോ... ഇപ്പോ എന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയണമെങ്കിൽ ഞാൻ നിനക്ക് സത്യം ചെയ്ത് തരണമല്ലേടി പട്ടീ., വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിലൂടെ അവളെ ചുട്ടിപ്പിടിച്ചു തന്നോട് ചേർത്ത് കൊണ്ട് വലതു കൈകൊണ്ടു ആ പപ്പായ മുലയിൽ അമർത്തി ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് രേവതി പറഞ്ഞു

"സത്യം... എന്നിൽ നിന്ന് ഒരാൾ ഇതറിയില്ല" അമ്മയാണെ സത്യം. ആ സത്യം കൊണ്ടവൾ സജ്‌നയുടെ വിശ്വാസത്തിൻ മേൽ ആണിയടിച്ചു ബലപ്പിച്ചു.

അതേ.. നീയാരോടും പറയില്ലല്ലോ അല്ലേ? വിശ്വാസം വരാതെയവൾ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാനായി ഒന്നൂടെ ചോദിച്ചു...

"ഡീ മൈരേ നിന്നോടല്ലേ പറഞ്ഞത് പറയില്ലാന്ന്"... എന്നും പറഞ്ഞവൾ സജ്‌നയുടെ മുലക്കണ്ണിൽ അമർത്തി നുള്ളി...

ആഹ്.... എന്നും പറഞ്ഞവൾ രേവതിയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി അകന്ന് നിന്നു.

"ആ നന്ദനയോട് കൂടി നീ ആകേ വഷളായി രേവൂ... അന്നേ പറഞ്ഞതാ അവളോട് കൂട്ട് വേണ്ട എന്ന്... ദാ ഇപ്പോ എന്നെ തെറിയും വിളിച്ചു പന്ന പുല്ല്".

എന്നും പറഞ്ഞവൾ രേവതിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയ് രണ്ടു കവിളുകളിലും മൃദുവായി പിടിച്ചു വലിച്ചു.

രേവതി : അത് നീ എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചിട്ടല്ലേ? "ചോറീ ഡീ ചക്കരെ" എന്നും പറഞ്ഞവൾ ടീ ഷർട്ടുയർത്തി സജ്‌നയുടെ പരന്ന വയറിൽ അമർത്തിയുമ്മവെച്ചു.

'ദേഷ്യം