Chapter Title : അവനൊരു ഗിഫ്റ്റ് എനിക്കൊരു കിക്ക് [S. M. R]

ചോദിച്ചില്ലല്ലോ അതിനർത്ഥം അവനു അറിയാം എന്നല്ലേ എന്റെ വൃത്തികെട്ട കെട്ടിയോൻ അതും ഇവനോട് പറഞ്ഞു കാണും കോപ്പ്…

ദേഷ്യം കൊണ്ടു എന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അടി വസ്ത്രം ഞാൻ ഒറ്റ ഏറു വച്ചു കൊടുത്തു കട്ടിലിൽ പിന്നെ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി….

ഫോട്ടോഷൂട്ടിൻ്റെ ദിവസം വന്നപ്പോൾ, ഞാൻ ഏകദേശം നല്ല മൂഡ്ഔട്ട് ആയി ... എൻ്റെ ഞരമ്പുകൾ ഭ്രാന്തമായി, എൻ്റെ ഹൃദയം പടപടന്നു ഇടിക്കുന്ന ശബ്‌ദം എനിക്ക് തന്നെ അനുഭവപ്പെട്ടു അല്ലേലും ഒരു പേടിച്ചു തൂറി തന്നെയാ ഞാൻ .

എന്തായാലും അന്നത്തെ ദിവസം ഞാൻ കുറച്ച് ഷോപ്പിംഗ് നടത്താൻ പോവുകയാണെന്ന് ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു (അത് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ജന്മദിനത്തിനാണെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം ),

പിന്നെ രേണുക നൽകിയ വിലാസത്തിലേക്ക് ഞാൻ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ചു കൊണ്ടു പോയി. ഞാൻ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ആകെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി, കാരണം രേണുക നൽകിയ അഡ്രെസ്സ് നഗരത്തിൽ നിന്നും കുറച്ചു ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ സൈഡിൽ ആയിരുന്നു ചുറ്റും കൃഷിപടങ്ങലുള്ള ആ നിഗുഡമായ ഓഫിസിലേക്ക് ഞാൻ കയറി ചെന്നു. പിന്നെ കാളിംഗ് ബെൽ അമർത്തി…

“ഹായ് തനിമ അഡ്രെസ്സ് കണ്ടെത്താൻ ബുന്ദിമുട്ടിയോ”

പുറത്തേക്ക് വന്ന രേണുക ഒരു മന്തഹാസം തുകി..

“ഏയ്‌ ഇല്ല എന്നാലും ഞാൻ വിചാരിച്ചു നഗരത്തിൽ ആയിരിക്കുമെന്ന്”

“പേടിച്ചു പോയോ”

“ഏയ്‌ ഇല്ല”

“ ഇവിടെ ആകുമ്പോൾ ഒരു ശല്ല്യവും ഉണ്ടാവില്ല അതാ ഞങളുടെ ഓഫിസ് ഇവിടെയാക്കിയത്”

“ആണോ”

“അതെ അകത്തേക്ക് വരു…..

രേണുക എന്നെ കുട്ടി കൊണ്ട് സ്റ്റുഡിയോയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഞാൻ മെയിൻ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അകത്തുള്ള ഒരാൾ ലോക്ക് തുറന്ന് എനിക്കായി വാതിൽ തുറക്കുന്നത് ഒരു നിഴൽ പോലെ ഞാൻ കണ്ടു, ഒരു നിമിഷം പുറത്തേക്ക് വന്ന ആ രൂപം കണ്ട് ഞാൻ ശെരിക്കും ഞെട്ടി…

സാം അല്ലെ ഇത് അവനെന്താ ഇവിടെ കാര്യം. ഞാൻ പരിഭ്രമത്തോടെ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു,...

“ഹേയ് തനി ഒറ്റക്കെ ഉള്ളോ എവിടെ ഫ്രണ്ട്”

അവൻ ചുറ്റിലും നോക്കി….

“അത് അത്”

ഞാൻ ശെരിക്കും പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് ബോദ്യമായിരുന്നു

.

“ഓ തനിമക്കു ആയിരിന്നോ ഫോട്ടോ ഷൂട്ട് അകത്തേക്ക് വാ”

അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് ഇറുക്കി

“ഓ സാമിന് അറിയുവോ ഈ കുട്ടിയെ”

രേണുക അവന്റെ മുഖത്തെക്ക് അതിശമായി നോക്കി …

“അറിയാം രേണു..എന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ വൈഫ് ആണ്”

“അതിപ്പോൾ ഓക്കേ ആയല്ലോ