Chapter Title : അവർക്ക് അവർ മതി 2 [അമവാസി]

കാർത്തു : എങ്ങനെ ആട നിങ്ങൾ നോക്കി നിക്കുമ്പോ അത് മാത്രം ആണോ കഴുകാൻ വെള്ളം പോലും ഇല്ല

അപ്പു : അതൊക്കെ ഒപ്പിക്കാം... ഫസ്റ്റ് കാര്യം നടത്താൻ നോക്ക് തള്ളേ...

ആ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കാൻ മടി ആണെങ്കിൽ ദ ലയ വരും കമ്പനിക്ക്.. ലയ ഒന്ന് കമ്പനി കൊടുക്കെടോ...

ലയ : ഏഹ്ഹ്.. ഞാനോ...

അപ്പു : എന്തെ തൂറാനും അറിയില്ലേ ഇയാൾക്ക്.. ആ ചുരിദാറിന്റെ പാന്റ് ഊരി ഇട്ടു പോയി കമ്പനി കൊടുക്ക്‌ അങ്ങോട്ട്‌...

ലയ : സർ ഞാനും ഈ പറഞ്ഞ പോലെ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല അതോണ്ട് ഒരു മടി

അപ്പു : അത് ആദ്യം ആയ കൊണ്ട നമ്മൾ എല്ലാം എക്സ്പീരിയൻസ് ചെയ്യണ്ടേ.. കമോൺ...

ലയ : ഞാൻ ശ്രമിക്കാം

അതും പറഞ്ഞു ആ കല്ലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു പാന്റും പിന്നെ ഷഡി ഊരി എവിടെയാ വെക്കുവാ എന്ന് നോക്കി

അപ്പു : താ അത് ഞാൻ പിടിക്കാം

ലയ : അയ്യോ അതൊന്നും വേണ്ട അത് ഞാൻ ആ കല്ലിൽ വച്ചോളാം

അപ്പു : ഇയാള് അത് തന്നെ...

അതും പറഞ്ഞു ആ തുണി അപ്പു pidichu വാങ്ങി...

ലയ പതിയെ പോയി കർത്തുവിന്റെ അടുത്തായി ഇരുന്നു...

അപ്പു : ഡോ ആ ചുരിദാറിന്റെ ടോപ്പ് കൊറച്ചു മുകളിൽ കയറ്റു ഇല്ലെങ്കിൽ അതിലൊക്കെ ആവും

അത് കേട്ടതും ലയ ഒന്ന് എഴുനേറ്റു അരയിലെ ചരഡിലേക്ക് അത് കേറ്റി വച്ചു...

അപ്പു : അതെ രണ്ടാളും എനിക്ക് ഓപ്പോസിറ്റയി ഇരുന്നേ..

കാർത്തു : ooo നിനക്ക് ഇനി തീട്ടം പോവുന്നതും കാണണോ

അപ്പു : ആ വേണം തിരിഞ്ഞു ഇരിക്ക്.. അപ്പൊ നിങ്ങൾക്കു എന്റെ മുഖം കാണില്ലല്ലോ ആ ചമ്മൽ അങ്ങ് ഒഴിവാക്കാം

രണ്ടാളും ആ ചരുവം കമഴ്ത്തിയ പോലെ ഉള്ള ചന്തി അപ്പുവിന് കൺകെ ഇരുന്നു... ഇരുന്നു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും രണ്ടാൾക്കും പോവുന്നില്ല

അപ്പു : ഇതെന്ത്ഡേയ്.. വല്ലതും നടക്കുവോ

കാർത്തു : ഇത് വരണ്ടേ

അപ്പു : എന്നിട്ടാണോ