Chapter Title : അവർക്കു അവർ മതി 6 [അമവാസി]

പതിയെ ഒന്ന് നക്കി....

കാർത്തു : അയ്യോ മോളെ അവിടെ ഒന്നും വൃത്തി കാണില്ല മോളു നക്കണ്ട

ലയ : അമ്മ അങ്ങനെ അനങ്ങാതെ നിക്കെന്നെ... ഇത് ഇപ്പൊ ശെരിയാക്കാം..

അത് പറഞ്ഞു വീണ്ടും നക്കാൻ തുടങ്ങി.. ലയയുടെ നാവിന്റെ പ്രയോഗത്തിൽ കാർത്തു നിന്നു കൊടുത്തു.. നക്കും തോറും ആ കൂതി പൊട്ടു പതിയെ വികസിക്കാനും.. ഇക്കിളി ആവാനും തുടങ്ങി..

കാർത്തു : സ്സ്സ്സ്സ്സ്സ്സ്..... മ്മ്മ്മ്മ്മ്മ്മ്....

മോളെ....................

നാക്കെടി.... പന്ന........

ലയ നക്കൽ നിർത്തി തല പൊക്കി കർത്താവിനെ നോക്കി.. നക്കൽ സുഖം നിന്ന കാർത്തു തിരിഞ്ഞു ലയായെയും നോക്കി എന്താ എന്ന് പെട്ടന്ന് മനസ്സിലാവാതെ നിന്ന കർത്താവിനു കാര്യം പിടി കിട്ടി

കാർത്തു : മോളെ ഞാൻ ആ ഒരു സുഖത്തിൽ അങ്ങ് വിളിച്ചു പോയതാ...

ലയ : അത് കൊഴപ്പം ഇല്ല അമ്മ പെട്ടന്ന് വിളിച്ചപ്പോ എന്തേലും ഇഷ്ട്ട കേടു കൊണ്ട എന്ന് തോന്നി അതാ ഞാൻ.. പിന്നെ നിങ്ങൾ ഈ ഫാമിലിക്ക് ഈ തെറി വിളി ഒരു ഹരം ആണല്ലേ 😁..

കാർത്തു : അത് ഒരു രസം അല്ലെ മോളെ.. നീയും വേണെങ്കിൽ വിളിച്ചോ...

ലയ : അവിടെ ഒരാളെ ഇപ്പൊ ഞാൻ പര തെറിയ വിളിക്കൽ

കാർത്തു : ആരെ...?

ലയ : വേറെ ആരെയാ അച്ഛനെ തന്നെ ഞാൻ അങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോൾ മൂപ്പര്ക്കും ഒരു സുഖം ആണ് പോലും...

കാർത്തു : അങ്ങനെ തെറി വിളിച്ചു ചെയിബോൾ എന്തോ കൂടുതൽ ഒരു സുഖം കിട്ടുന്ന പോലെ തോന്നും അതല്ലേ