Chapter Title : അവർക്കു അവർ മതി 6 [അമവാസി]

പയ്യൻ ആയിരുന്നു..

പയ്യൻ : സർ എന്താ വേണ്ടത്

അപ്പു : ഈൗ ഫോട്ടോ ഷൂട്ടിംനു ഒക്കെ ഇടില്ലേ ബ്രാ പോലെ മുത്തു പിടിപ്പിച്ച ഒരു നെക്‌ളേയ്‌സ് ടൈപ്... മുത്തുകൾ കൊണ്ട് ബ്രാ പോലെ.. അത് പോലെ തന്നെ അതെ ടൈപ്പിപ് പാന്റീസ് പോലെ

പയ്യൻ : ooo മനസിലായി.. ഇണ്ട്

അപ്പു : അതൊരു സെറ്റ്..

ഇതൊക്ക കേട്ട ലയ അന്തം വിട്ടു നിന്നു....

അതും വാങ്ങി പുറത്തു ഇറങ്ങി

ലയ : ഇത് കൊള്ളാം കേട്ടോ അടിപൊളി ആയിട്ടുണ്ട് അമ്മക്ക് ചേരും..

അപ്പു : എന്താ തനിക്കും ഇത് പോലെ വേണോ ഒന്ന്

ലയ : ഓ ഇപ്പൊ എന്തായാലും വേണ്ട ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഫ്രീ ആയിട്ട് നടന്നോട്ടെ

അപ്പു : ഇപ്പൊ ഫ്രീ അല്ലല്ലോ ചുരിദാർ പാന്റ് ഒക്കെ ഇല്ലേ 😁... അല്ലാ പറയാൻ മറന്നു ഈ ഡ്രസ്സ്‌ കൊള്ളാം കേട്ടോ...

ലയ : താങ്ക്സ്... ഇപ്പൊ ഫ്രീ അല്ലാ വിട്ടിൽ പോയ ഫ്രീ ആവാലോ

അപ്പു : തുണി ഊരാൻ മടി ഉണ്ടായ ആളാ ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ.. ഇട്ടു നടക്കണതാ ബുദ്ധി മുട്ട് എന്ന് പറയുന്നത്...

ലയ : ഈൗ 😁... അല്ല അടുത്തത് എന്താണാവോ...

അപ്പു : മെയിൻ മറന്നോ കേക്ക്...

ലയ : ooo ഓഓഓഓ അത് ഞാൻ വിട്ടു പോയി

അപ്പു : അത് ഞാൻ ഒരാഴ്ച മുന്നേ ഓർഡർ ചെയ്തിരുന്നു... ഒരു പ്രത്യേക ഡിസൈൻ ആണ് കേക്ക്ക്കിന്..

ലയ : ഓ അതിലും വെറൈറ്റി ഇണ്ടോ...

എന്നിട്ട് രണ്ടാളും കൂടെ അപ്പു പറഞ്ഞ ബാക്കിറിയിൽ പോയി

അപ്പു : ചന്തു ചേട്ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞ കേക് റെഡി ആയോ

ചന്തു : ooo പിന്നെ... എപ്പോഴേ റെഡി.. അല്ല ഇത് ആരുടെ പിറന്നാൾ ആണ് പേര് വയസ്സ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ

അപ്പു : അതൊരു കൂട്ടുകാരന്റെ ആണ് ഏട്ടാ

ചന്തു : അത് എനിക്ക് ആ കേക്ക് ഡിസൈൻ കണ്ടപ്പോഴേ തോന്നി

അപ്പൊ ലയ ഇതും ഒന്നും