Chapter Title : അവർണ്ണനീയം 2 [Sambu]

ഒച്ച പൊങ്ങി. ഞാൻ പ്ലേറ്റ് എടുത്തു ചേച്ചി ചോറും ചിക്കെൻ കറിയും പ്ലേറ്റിലേക്കു പകർന്നു .ഒന്നും അറിയാത്തതു പോലെയാണ് പിന്നെ ചേച്ചിയുടെ പെരുമാറ്റം. എന്തക്കയോ ചേച്ചിപറയുന്നുണ്ട് ചെക്കൻ കാരിയെ പറ്റിയും മറ്റും .എനിക്കാണേൽ ചമ്മലും നാണവും കൊണ്ട് തലഉയർത്താനേ തോന്നിയില്ല.സാധാരണ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് ഞാൻ സന്തോഷേട്ടന്റെ അടുത്തിരുന്നു കുറച്ചുനേരം സംസാരിക്കാറുള്ളതാണ് ഇതു എങ്ങനെയൊക്കെയോ കഴിച്ചെന്നുവരുത്തി ഞാൻ മുകളിലേക്ക് പോയി റൂമിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഒന്ന് സമാധാനമായത് . എനിക്ക് ഒന്നും മനസിലാക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല ഒന്നും അറിയാത്തതു പോലെയുള്ള ചേച്ചിയുടെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും . കുറച്ചൊന്നു ആശ്വാസമായതുപോലെ തോന്നി. അന്ന് vaikttuvare ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയില്ല . കിടന്നിട്ടു ഉറക്കം വരാത്തത് കൊണ്ട് ചുമ്മാ കസേരയിൽ ഇരുന്നു ,മൊത്തത്തിൽ ഒരു മനഃസമാധാനവുംകിട്ടുനില്ല . എത്രനേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നു എന്നറിയില്ല. വിനോദെ എന്നുള്ള വിളിയാണ് എന്നെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തിയത് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ,ശോഭനച്ചേച്ചി ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി , ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ ശാന്തമാണ് ആ മുഗം .എനിക്ക് പെട്ടന്ന് കരച്ചിൽവന്നു ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചേച്ചിയുടെ കാലിലേക്ക് വീണു ചേച്ചി എന്നെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു ഞാൻ മാറിലേക്ക് വീണു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു 'എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം ചേച്ചി,,,സോറി....സോറി...'എന്നൊക്കെ ഞാൻ പുലമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്നു .എന്നെ ചെർഹ് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചേച്ചി ബെഡിൽ ഇരുത്തി എന്റെ arikil ഇരുന്നു ഞാൻ ആ മാരിൽ തലവച്ചുകൊണ്ട് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു . എന്റെ തലയിലൂടെ തടവി സമാധാനിപ്പിക്കും പോലെ ചേച്ചി പറഞ്ഞു " കരയല്ലേ മോനെ...കരയാതെ ഏതൊക്കെ എനിക്ക് മനസിലാവും നിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ളവരൊക്കെ ഏതൊക്കെ ചെയ്യുന്നതാണ്, ഞാൻ വിളിക്കാതെ നിന്റെ റൂമിലേക്ക് വന്നതാണ് തെറ്റ്.