Chapter Title : അവിചാരിതം [ഏകലവ്യൻ] [Remastered]

അതിലൊരുവന്റെ ശബ്ദം. ഞാൻ നന്നായി പേടിച്ചു. ഇവർ എന്തെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചുട്ടുണ്ടാവുമോ എന്നായിരുന്നു ചിന്ത. അവർ സാധനങ്ങൾ  ഇറക്കുന്ന സമയം കൊണ്ട് ഞാൻ വേഗം റോഡ് മാറി നടന്നു.

സമയം ഏഴ് കഴിയാൻ പോകുന്നു. സാധാരണ ഈ സമയം, വീട്ടിലെത്തി കുളി കഴിയേണ്ട സമയമാണ്.

ഫോൺ നോക്കിയപ്പോ ചാർജ് കമ്മി.

ചുറ്റും ഇരുട്ട് പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.  കുറച്ചൂടെ നടന്നകന്നപ്പോൾ പുറകിൽ ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി പാന്റീസ് വലിച്ച് നേരെയിട്ടു.  മദജലത്തിൽ കൂട്ടിയിരുമ്മുന്ന തുടകളെയും വലിച്ച് നടന്നു.

വീട്ടിലേക്കു നീളുന്ന പുഴയുടെ തീരത്തെ കാടുപ്പിടിച്ച വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

ഒരു കുഞ്ഞ് പോലുമില്ല ഈ ഭാഗത്ത്‌.

അൽപം നീങ്ങവേ പുറകിൽ ചരൽ ഞെരിയുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. കുറച്ചു കാലടികളുടെ..!

തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. അൽപം സംസാരങ്ങളും കേൾക്കുമ്പോ പേടിയോടെ ഞാൻ നിന്നു.

തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

പെട്ടെന്നൊരു മൂന്നാളുകൾ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് നിഴലുകൾ പോലെ പ്രത്യക്ഷപെട്ടു. മുഖത്ത് ആർത്തി നിറഞ്ഞ ഭാവങ്ങൾ.

അവർ എന്നെയും കൊണ്ട് അല്പം വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.

“ഹലോ, നീയാ സുശീലിന്റെ ഭാര്യയല്ലെ??”

കേട്ടപ്പോ തളർന്നു പോയി ഞാൻ. ഇതുവരെ കാണാത്ത ചുറു ചുറുക്കുള്ള ആണുങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുമ്പോ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ വിക്കി.

“എന്തായിരുന്നു ബസ്സിൽ. നീ കേറുമ്പോ തൊട്ടു ഞങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു..!”

ഞാനാകെ തരിച്ചു സ്തംഭിച്ചു. കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നത് പോലെയൊരു അവ്യക്തത.

“പ്ലീസ്..!”

ഒന്നും ചെയ്യരുതെന്ന് പറയാൻ വന്നെങ്കിലും വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ഞാൻ വീണ്ടും വിക്കി.

“എന്ത് പ്ലീസ്.. ഞങ്ങൾക്കും കൂടെയൊന്ന് സഹകരിച്ചൂടെ..”

“അയ്യോ.. എന്നെ വീട്ടിൽ ന്ന് തിരക്കും ഞാൻ കാലുപിടിക്കാം..”

“എന്താണ് പിടിക്കേണ്ടതെന്ന് ഞങ്ങൾ പറയാം. ചെറിയൊരു സഹായം. അത് ചെയ്ത് തന്നാൽ മതി..!”

“എന്ത്‌..??”

എനിക്ക് ഞെട്ടലോടു കൂടിയ ആകാംഷയുണ്ടായി.

മറുപടിയായി അവർ എന്നെയും കൊണ്ട് അടുത്തുള്ള കാട് പിടിച്ച ഇടവഴിയിലേക്ക് നീങ്ങി. അപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് പന്തികേട് മനസ്സിലായി.

അവിടെ ഒരു പൊളിക്കാനിട്ടിരുന്നത് പോലെ ഉപയോഗ ശൂന്യമായ ഒരു വാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടേക്ക് നീങ്ങി. വെളിച്ചം അല്പം കുറവാണ്. എന്നാലും ഓരോന്നൊക്കെ വ്യക്തമായി കാണാം.

മൂവരുടെയും മുന്നിലേക്ക് പിടിച്ചു നിർത്തിയപ്പോ, അവരെ ശങ്കയോടെ