Chapter Title : അവിചാരിതം [ഏകലവ്യൻ] [Remastered]

മെഴുകു തിരി നാളം,  ഒരു പ്രചോദനം..!

പതിവ് പോലെ ജോലിക്ക് പോയതാണ്. ഒൻപതരയോടെ ജോലിസ്ഥലത്തെത്തി.

ഹോട്ടലിലെ വേഷം യൂണിഫോമാണ്.

വൈറ്റ് ഷർട്ടും കടും നീല സ്കേർട്ടും. ഇൻസൈഡ് ചെയ്തു നിക്കണം.

അവിടെയെത്തി വേഷം മാറാറാണ് പതിവ്. വീട്ടീന്ന് സാരിയോ ചുരിദാറോ ഉടുത്തു ഇറങ്ങും.

യൂണിഫോം ഉടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ എന്റെ ശരീര ഘടന മാറുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. മുൻ‌തൂക്കവും പിൻ‌തൂക്കവും അതിന്റെ അകൃതിയിൽ തന്നെ മുഴച്ചു നിൽക്കും.

പിന്നളവാണ് കൂടുതൽ.  ഇത് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ല എല്ലാരും പറയുന്നതാണ് പോലും.  കോളേജിലും നാട്ടിലുമൊക്കെ വാമൊഴിയായി പടർന്ന് എന്റെ ചെവിയിലെത്തിയതാണ് ഈ കരക്കമ്പി.

അത് കേട്ട് സ്വയം ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ പലപ്പോഴും എനിക്കും തോന്നി. അത് സത്യമാണെന്ന്.

അത് പറഞ്ഞാപ്പഴാ, ഒരിക്കൽ അമ്മേടെ കൂടെ അമ്പലത്തിൽ പോയപ്പോൾ.

“എന്തു ചന്തിയാടാ അവളുടെ നോക്കിയേ..!!”

പെണ്ണുങ്ങളെ വായിനോക്കാൻ, അമ്പല മതിൽ കെട്ടിന് ചാരി നിന്ന രണ്ടു പയ്യന്മാരിലൊരുത്തന്റെ വായിൽ നിന്ന് അതിശയത്തോടെ, അല്പം ഉച്ചത്തിൽ ചാടിയ വാക്കുകളാണിവ.

കേട്ടപാടെ ഞാനും അമ്മയും ഞെട്ടി, അവരെ നോക്കിപ്പോയി.

അവരാകെ ചമ്മി. അമ്മ അവരെ നോക്കി ദഹിപ്പിച്ചു. എനിക്കൊരു ചിരിയാണ് വന്നത് ഞാനത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല.

പാവങ്ങൾ, അതിന്റെയൊരു ഫീലിൽ പറഞ്ഞു പോയതാണ്. അല്പം ഉച്ചത്തിലായെന്നു മാത്രം.

“ഡ്രെസ്സൊക്കെ മെനക്ക് പിടിച്ചിട്ട് നടക്ക് പെണ്ണെ..”

അമ്മയുടെ വക ഒരു കൊട്ട് ചുമലിൽ കിട്ടി.

നേരത്തെ തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, ചുളിഞ്ഞു പോയ ടോപ്പിന്റെ പിറകു വശം മാറിയതാണ് ലെഗ്ഗിൻസിൽ  പൊതിഞ്ഞ എന്റെ തുടകളും, ചന്തി വിരിവും അവർക്ക് കാണാൻ ഇടയാക്കിയതെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി.

അമ്മയുടെ കൊട്ട് കിട്ടിയതിൽ പിന്നെ ഞാനൊന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു കൊണ്ട് ടോപ്പ് നേരെയാക്കി.

ചിരിവന്നപ്പോ,  അടക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയെ നോക്കി.

“മ്മ്.. ഒന്ന് കെട്ടിച്ചു വിടുന്ന വരെയല്ലേ വേണ്ടു. ബാക്കി കെട്ടിയോൻ ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ..”

എനിക്കത് കേട്ടു നല്ല ചിരി വന്നു.

പെൺമക്കൾ കല്യാണ പ്രായമെത്തുമ്പോൾ അമ്മമാർക്കുണ്ടാവുന്ന  അതേ പ്രകടനം. എന്താ എപ്പളാ ന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലലോ.

ആ സംഭവം ഓർത്തു കൊണ്ടാണ് ഞാനിന്നെന്റെ സ്കെർട്ടിൽ തള്ളി വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നിതബങ്ങളെ, കണ്ണാടിയിൽ നിരീക്ഷിച്ച്,  ഡ്രസ്സിങ് റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്.

കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെയും മാനേജരുടെ അടക്കം ഉമിനീര് വറ്റിക്കുന്ന നോട്ടം സഹിച്ച് ജോലി കഴിഞ്ഞിറങ്ങേണ്ട സമയമായി.

അ നോട്ടങ്ങൾ ഇവിടെ ജോലി തുടങ്ങിയപ്പോ മുതലുള്ളതാണ്. പക്ഷെ മോശം പ്രവർത്തികളോ പെരുമാറ്റങ്ങളോ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഞാനത്ര കാര്യമാക്കാറില്ല.

നോക്കിക്കോട്ടെയെന്നല്ല