Chapter Title : അവിചാരിതം [ഏകലവ്യൻ]

ഇറങ്ങി. ഞാൻ ആരാണെന്നു അയാൾ മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ടാവണം.
അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ ആലോചന ഉറപ്പിക്കാം എന്ന ഫോൺ കാൾ അമ്മയെ തേടിയെത്തി. ചെക്കന് അല്പം ധൃതി ഉള്ളത് കൊണ്ട് നേരത്തെ വേണമെന്നും. ജാതകം ചേർച്ചയാണെന്നും. ഇതിൽ കൂടുതൽ ഇവർക്ക് ഒന്നും വേണ്ട.
വൈകാതെ ഈ വീട്ടിൽ ഒരു കല്യാണ പന്തൽ ഉയരുമെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു. സുശീലേട്ടൻ അതിന്റെ തിരക്കിലാണ്. അങ്ങനെ കല്യാണത്തിന്‍റെ രണ്ടു ദിവസം മുന്നേ ആളുകൾ ആളുകൾ ഒഴുകിയെത്തി. പന്തലു കാരും വെപ്പുകാരും. ബാക്കി പണിക്കാരും എല്ലാം. ഞാൻ എല്ലാരിലും അന്ന് ബസിലുണ്ടായ ആരും ഉണ്ടാവല്ലേ ന്നു പ്രാർത്ഥിച്ചു. ബ്രോക്കർ എന്തായാലും കണ്ടു.
വെപ്പുകാർ അടുക്കളയുടെ പിന്നാമ്പുറത്തു പന്തലടിച്ചു. ഭാഗ്യം അവരിലൊന്നും അറിയുന്ന ആരും ഇല്ല. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് കല്യാണത്തിരക്കായി. തലേന്ന് രാവിലെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി ചന്ദനവും തൊട്ടു സാരിയുമുടുത്തു പണികൾ തുടങ്ങി. ബന്ധുക്കൾ എല്ലാം എത്തി തുടങ്ങി. പുറത്തിരിക്കുന്ന കാരണവന്മാർക്ക് ചായ കൊടുത്ത് തിരിയുമ്പോൾ മുന്നിൽ തന്നെ ബ്രോക്കർ ചന്ദ്രൻ. ഞാൻ പേടിച്ചു അയാളെ നോക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി. അയാൾ എന്റെ അടുത്തു വന്നു.
“നമുക്കൊരല്പം മാറി നിന്നു സംസാരിക്കാം. “ അയാൾ എന്നെയും കൂട്ടി പുറകിലേക്ക് പോയി. എനിക്ക് അനുസരിക്കേണ്ടി വന്നു. അന്ന് നടന്നത് ഇയാൾ ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമോ എന്നായിരുന്നു ചിന്ത.
ഞാനയാളുടെ മുഖത്തു നോക്കിയില്ല.
“മോള്‌ ഇവിടെ ആണല്ലേ. സുഖം അല്ലെ.? “
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“എന്തിനാ മോളെ പേടിക്കുന്നെ. മുഖത്തേക്ക് നോക്കു. “
“മോളുടെ ഭർത്താവ് എവിടെ?? “
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തല ഉയർത്തി. കരിമഷിയിട്ട് തിളങ്ങിയ കണ്ണുകൾ അയാളെ നോക്കി നിസംഗമായി. പറയാൻ കിട്ടാതെ ഞാൻ തപ്പി. പെട്ടെന്ന് അമ്മയുടെ വിളി കേട്ടു പുറകിലേക്ക് ഓടി. പിന്നെ അയാളെ കണ്ടില്ല. കല്യാണം നല്ല രീതിയിൽ നടന്നു. ആളും ബഹളവുമൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞു വരുന്നു. പന്തലുകാരൊക്കെ നാളയെ വരു അഴിക്കാൻ. സന്ധ്യ ആവുമ്പോളേക്കും ബാക്കിയുള്ള ബന്ധുക്കളും ഇറങ്ങി. അമ്മ വീട്ടു പണിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു. സുശീലേട്ടൻ പുറത്ത് ചങ്ങാതിമാരുടെ കൂടെയാണ്. ഞാൻ വിയർത്തൊലിച്ച് രാവിലെ ഉടുത്ത സെറ്റ് സാരിയിൽ തന്നെ ആണ്. ഒന്ന് കുളിക്കണമെന്നുണ്ടങ്കിലും പണി കഴിഞ്ഞിട്ട് ആവട്ടെ